...พี่เป็นเพียง ครูอาชีวะ ไม่สะสวย

เจ้ากล้วยไม้ ก็อยู่ป่า ไม่กล้าอ้อน

ที่เป็นหมอ ก็เป็นเพียง หมอดงดอน

นักเลงกลอน ก็กลอนไร้ สัมผัสใน.....

อ่านคำกลอน ตอบถ้อย น้อยหรือนั่น

อารมณ์ขัน ถ่อมตน จนต่ำต้อย

เหมือนรวงข้าว โน้นรวง จะร่วงคล้อย

พี่หรือด้อย ความรู้ ดู....ถ่อมตน

ครูคือผู้ ชี้ทาง สว่างใส

บอกทางให้ ศิษย์นี้ มิสับสน

หมอเหมือนเทพ เทวัญ บันดานดล

ให้ผู้คน คลายทุกข์ สุขกายใจ

จะบ้านป่า อาชีวะ ใช่จะต่ำ

หากพี่ทำ สิ่งดี มีแต่ ... ให้....

ทำไปเถิด ความดี พี่....ทำไป

สิ่งที่ได้ คือกุศล ผลความดี

ราชาวดี ความรู้น้อย ด้อยยิ่งนัก

จึงทายทัก ด้วยเพลงกลอน อักษรศรี

ขอชื่นชม พี่ชาย ในวจี

ขอให้พี่ ทำดี ต่อต่อไป

ขอตอบถ้อย พี่ชาย ไว้เท่านี้

เขียนมากไป อาจมี ที่ผิดได้

ขอพี่จง โชคดี และมีชัย

รวยเมื่อไร จะมารอ.....ขอยืมตังค์....นะจ๊ะ...ฮ่ะ ๆๆๆๆ!!