มาเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะอาจารย์ เป็นธรรมดาสำหรับมนุษย์ที่ยังไม่ได้บรรลุโสดาบันนะคะที่แม้ว่าจะเข้าใจในความเป็นจริงของชีวิต เกิด แก่ เจ็บ ตาย แต่เมื่อเป็นบุคคลหรือสัตว์เลี้ยงที่เราเลี้ยงใกล้ชิดด้วยความรักมายาวนานมาเจ็บป่วย และ เราคาดได้ถึงเวลาการจากไป เราก็อดไม่ได้ที่จะเศร้าโศก

เดี๋ยวนี้เวลาประสบกับข่าวการป่วย การจากไป ของผู้คนหรือมันเกิดกับบริวารสัตว์เลี้ยงของตัวเอง นุชจะน้อมใจรับความเป็นจริงและคิดถึงหลักธรรมว่าสัตว์โลกย่อมมีกรรมเป็นของตนเอง การที่เขาต้องเจ็บป่วยนั้นเป็นวิบากกรรมของเขาที่ต้องได้รับ เขาเกิดมาอยู่กับเราแสดงว่าเขาก็มีบุญอย่างมากแล้ว เพราะเราเลี้ยงดูและให้ความรักเขาอย่างดีที่สุด เราได้มีเมตตา กรุณาเขาอย่างที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว หากเขาจะหมดอายุขัยหมายถึงเขาหมดกรรมที่จะใช้ชีวิตเป็นสัตว์ ชีวิตใหม่เขาคงได้เกิดสูงขึ้นเป็นคน เพื่อสามารถบำเพ็ญกุศล สร้างบุญบารมียิ่งๆขึ้นไปได้ พอคิดอย่างนี้แล้วจะพอทำใจได้ค่ะ