สวัสดีเจ้าค่ะ ครูปูที่น่ารัก
ในความคิดเด็กอย่างน้องจิกับสภาพสังคมไทยในปัจจุบัน....ตอนนี้ภาพสังคมปัจจุบันช่างเป็นเสมือนฝันร้ายสำหรับเด็กและเยาวชนอย่างมาก....เด็กคืออนาคตของประเทศชาติ แต่ตอนนี้ผู้ใหญ่กำลังจะทำให้เด็กอย่างหนูรู้สึกว่า ชาติจะเหลือให้เด็กพัฒนาหรือเปล่าก็ยังไม่รู้
ทำไมผู้ใหญ่ไม่เปิดใจต่อกันล่ะค่ะ ทั้งสองฝ่ายก็บอกประกาศว่า รักประเทศชาติมากที่สุด แต่รู้หรือไม่ว่า ความรักชาติของผู้ใหญ่เหล่านั้น หมายความว่าอะไร...
ใครไม่ได้คิดตามข้า ก็ถือว่าอยู่คนละฝ่ายกับข้า.....ทำไมต้องเอาความคิดของตนเองเป็นใหญ่ด้วย ทั้งๆที่สมองความคิดของตัวเองก็ไม่ได้เด่นไปกว่าคนอื่น....
คนเราสามารถอยู่ร่วมกันได้ด้วยความแตกต่าง แต่ต้องไม่แตกแยก...ถ้าชาติใดไม่มีความคิดที่แตกต่าง คงจะเจริญไม่ได้ แต่หากแตกต่างแล้วแตกแยกด้วย ก็เจริญมิได้เช่นกัน ดังนั้น เราจะต้องรับฟังความคิดของคนส่วนใหญ่แต่จะไม่ทิ้งความคิดของคนส่วนน้อย
ลองมาจับเข่านั่งคุยกันดีไหม....น้องจิคิดว่า น่าจะให้ผู้ใหญ่ทุกคนลองถามใจตัวเองกันก่อนดีกว่าว่า เราพร้อมหรือยังที่จะรับฟังคนอื่น พร้อมหรือยังกับคำว่าเสียสละ พร้อมหรือยังกับคำว่า ยอมแพ้เพื่อเอาชัย....
ไม่มีใครยอมใคร ข้าต้องชนะ ไม่งั้นข้าไม่ถอย...เลือดนักสู้มาเต็มร้อย ทุกคนชนะหมด ไม่มีใครแพ้ แต่สิ่งที่แพ้ก็คือ ประเทศชาติ แพ้อย่างย้อยยับเพราะคนที่คิดว่าตัวเองชนะทั้งนั้น
ก่อนที่จะแก้ไขปัญหาประเทศ ก่อนที่จะคิดว่าตัวเองจะพาประเทศผ่านวิกฤตไปได้ ...ลองเปิดใจให้กับตัวเองเสียก่อนดีกว่า...เปิดใจรับสิ่งต่างๆที่ไม่ใช่ตัวตนของเรา แต่เป็นตัวตนของคนอื่นที่เราจะต้องศึกษา ไม่ใช่เพื่อตัวเรา แต่เพื่อประเทศชาติ
ชาติไทยเป็นประชาธิปไตย....คือประชาชนทุกคนคือเจ้าของประเทศ..แต่ตอนนี้เจ้าของประเทศคือใคร..คือคนเพียงคนเดียวอย่างนั้นหรือ....อย่าใช้มืออันเล็กเพียงน้อยนิดมากุมแผ่นดิน...ดูดีแล้วหรือยังว่ามือของคุณสะอาดพอไหมที่จะใช้กุมแผ่นดิน
ลองมาจับมือประสานความสามัคคี หันหน้าเข้าหากัน รับฟังซึ่งกันและกัน ช่วยกันแก้ไขปัญหาซิ ลองนึกภาพง่ายเพียงนิดเดียว ก็ลองนึกว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกันซิ เวลาทะเลาะกันจะคืนดีกันจะทำได้อย่างไร ...ซื้อเค้กซิ ขนมซิ อ่ะเราขอโทษนะ ยกโทษให้หน่อยนะ ...เพียงเท่านี้เอง ก็มีความสุขแล้ว แต่ทำไม่ได้ใช่ไหม โตๆกันแล้วมาให้ขนมอะไรเป็นเด็กๆไปได้....ก็ลองให้หัวใจ ให้ความรัก ความเอื้ออาทรต่อกันซิเจ้าค่ะ แล้วคุณจะมีความสุข
บ่นมานาน...เสียงเด็กพลังเด็ก...เสียงเล็กๆ แต่แหลมนะจะบอกให้...555++ น้องจิแวะมาแสดงความคิดเห็นแค่นี้ค่ะ อารมณ์พาไป เขียนไม่ดีหรือไม่ได้เรื่องก็ขออภัยด้วย อิอิ ก๊ากๆๆ
รักและคิดถึงเด้อจ้า จุ๊บๆๆ....หนูจิ