ก็พยายามเลียนแบบ แต่มาพิจารณาอีกครั้ง สัมผัสระหว่างวรรค น่าจะผิดพลาดเล็กน้อย...
ของเก่าที่อาจารย์จำมานั้น คลาดแคล้วผายผัน และ ไปสู่พระธรรม์ (อ่านว่า ไปสู่พระทัน) คำสุดท้ายจะสัมผัสกับ พระสงฆ์ทั้งนั้น (ธรรม์ กับ นั้น สัมผัสเสียง)...
แต่หลวงพี่ลืมประเด็นนี้ไป ตามคำโบราณ บูชาพระธรรม พระสงฆ์มนต์ขาน (วรรค บูชาพระธรรม คำสุดท้ายไม่ถูกต้อง)
กาพย์กลอนแบบไทยๆ เวลาอ่านต้องเน้นเสียงสูงต่ำด้วยเพื่อให้เกิดความไพเราะทำนองเสียงดนตรี... หลวงพี่บกพร่องทางด้านเสียงดนตรี แต่งไปก็ขาดความไพราะ เป็นเพียงการเล่นคำพื้นๆ เท่านั้น
เจริญพร