ความเห็น


ชอบอ่านบันทึกของอาจารย์..เพราะว่าอาจารย์พยายามให้ความรู้และนำเสนอแนวคิดที่บางทีเราไม่รู้หรือไม่แน่ใจ..ได้รู้เรื่องใหม่ๆ/ทบทวนของเดิมแต่ทำให้ชัดเจนขึ้น..เป็นสิ่งที่ดีมากนะคะ.

.ส่งกำลังใจให้..สู้ๆค่ะ

ที่รพ.ไม่มีนักอาชีวบำบัด...แต่เคยเห็น/รู้จักตอนเด็กๆที่อาศัยอยู่ในรั้วรพ.จิตเวชเห็นการใช้กิจกรรมกลุ่มและการกระตุ้นสมรรถภาพผู้ป่วยทั้งด้านของจิตใจและอาชีวสังคม(ไม่รู้เรียกถูกหรือเปล่า)คนไข้มีความสุขในการเข้าร่วมกิจกรรม...บางคนก็พูดถึงปัญหาของตัวเองกับเจ้าหน้าที่หรือให้ข้อคิดกับเพื่อนคนไข้ด้วยกันเอง..สะท้อนให้เห็นถึงการมีความสนใจและต้องการที่จะหาทางช่วยเหลือตนเองหรือคนใกล้ชิดให้หายจากสภาพความเจ็บป่วย หรืออาจจะอยากออกจากโรงพยาบาลกลับไปสู่บ้าน/ครอบครัวของเขาด้วยความมั่นใจว่าเขาจะไม่ได้ถูกรังเกียจหรือไปทำร้ายคนที่เขารัก...

ในกลุ่มยาเสพติดของที่รพ.บางครั้งเรานำคนไข้ไปเที่ยวสถานที่ต่างๆ/แนะนำวิทยากรมาฝึกสอนอาชีพเพื่อทั้งเป็นอาชีพเสริมหรืองานอดิเรกซึ่งผู้ป่วยมีความสนใจและตื่นตัวที่จะมาเข้าร่วมอย่างสัปดาห์ที่แล้วสอนทำน้ำยาปรับผ้านุ่ม ผู้ป่วยก็กระตือรือล้นช่วยกวนหัวสารทำน้ำยาปรับผ้านุ่มหรือ ทำละลายสีและน้ำหอม..มีการคุยแลกเปลี่ยนกันอย่างกันเองและบางคนก็บอกว่าจะลองเอาไปทำต่อที่บ้านแล้วจะเอาตัวอย่างมาให้ดูในสัปดาห์ถัดไป.

.สิ่งที่เราดีใจไม่ใช่การจะได้น้ำยาฟรีจากผู้ป่วยแต่การได้เห็นสีหน้าหรือการแสดงความมุ่งมั่นของเขา หลายคนบอกว่าเดี๋ยวนี้เขามีทางเลือกอื่นเวลาที่เครียดแทนการออกข้างนอกไปสูบบุหรี่/ดื่มเหล้า..เขาเอางาน/กิจกรรมบำบัดที่เราเคยสอน(เช่นการพับกระดาษ,เขียนบันทึก)มาทดลองใช้..แม้จะไม่มากหรือทุกครั้งแต่สำหรับทีมงานเราฟังแล้วมีความสุขดีค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี