…. เป็นไงบ้างค่ะ คุณแผ่นดิน

น้องๆ เปิดเรียนแล้ว คงวุ่นวายด้วยความรัก อีกเช่นเคยนะคะ

แต่ละปีๆ ผ่านไปไวเหมือนโกหกนะคะ  ..

ยังจำเรื่องราว ความสุขในครอบครัวอันอบอุ่นของุคุณแผ่นดิน เจ้าจุก น้องแดน น้องดิน ได้เลยค่ะ

.....  หามิได้ค่ะ คุณแผ่นดิน มิบังอาจ  แปลลำนำ โห …  ยังมิเก่งกาจปานนั้นค่ะ

...  เช่นกันค่ะ ปูก็มัวแต่เพลิดเพลินระหว่างทางมากไป ก็ทราบนะคะ แต่ก็อดเสียดายไม่ได้

... เพราะบางครั้ง โอกาสที่เข้ามาก็แค่ครั้งเดียว หากไม่ฉวย หรือรับไว้ เมื่อกาลเวลาผ่านไป  ..  ความรู้สึก ที่จะเติมเต็มสิ่งเหล่านั้น ก็จะจางหายไปตามกาล และวัย

เห็นด้วยค่ะ   ทั้งความฝันและจินตนาการนั้น  ต้องมี "ใจ"  เป็นเชื้อเพลิง หรือต้นทุนของสิ่งเหล่านั้นที่ขาดไม่ได้

.....  และสำหรับมิตรภาพแล้ว  ... ความเชื่อมั่น ศรัทธา และเจตนารมณ์ที่จะเดินบท เส้นทางแห่งความดี .. มิเคยทำให้ ช่องว่าง  เหล่านี้จางหายตามกาลได้ค่ะ 

ขอให้มีความฝันและจินตนาการที่เป็นประหนึ่งสายธารในหุบเขาที่ไม่มีวันหยุดการหลากไหล นะครับ

...  เช่นกัน  ขอบคุณค่ะ    ....