เด็กฝรั่งส่วนใหญ่ก็เลยไร้ระเบียบไงคะ จะเห็นว่ากว่าเขาจะคิดได้น่ะต้องรอโตมากๆเลยนะคะ ไปอยู่กับเด็กฝรั่งแล้วจะปวดหัวค่ะ

แต่หลังๆนี่เขาก็ดีขึ้นเยอะแล้วนะคะ หมอเด็กฝรั่งหลายๆคนก็เขียนเกี่ยวกับเรื่องจิตวิทยาในการฝึกวินัยให้เด็กเล็กๆ มีหลายทฤษฎี หลายแบบค่ะ แต่พี่โอ๋ก็ยังคิดว่าแบบที่ตัวเองเลือกทำนั้นดีกับการที่เราเลี้ยงลูกเอง ไม่มีคนช่วย สมัยที่พี่วั้น 2 ขวบ น้องเหน่น 1 ขวบเราก็เลี้ยงกันเอง 2 คน เพราะฉะนั้นเราจะไม่เสียเวลามาเหนื่อยกับการเก็บกวาดความเลอะเทอะที่เป็นการเล่นของกิน เอาเวลาพาเขาไปเล่นรับอากาศบริสุทธิ์ตามสนามดีกว่า

หัดให้เขากินเองก็จะเลอะแบบที่เราทำความสะอาดง่ายค่ะ (อันนั้นยอมให้เลอะ) แต่ก็ให้เขาค่อยๆหัด และทำให้เขาติดกับการกินเป็นเวลา ไม่กินไปเล่นไป ไม่มีการไปเดินตามป้อนอาหารนอกบ้าน ต้องนั่งกินเป็นที่เป็นทาง กินจนหมดภาชนะทุกครั้ง (สังเกตดูว่าเขาหิวมากน้อยแค่ไหน เราก็ให้เขาตามนั้น) เขาจะติดนิสัยว่าต้องกินให้หมด ไม่ทิ้งๆขว้างๆ ไม่มีการข้ามมื้ออาหาร กินน้อยได้แต่ต้องกิน

เป็นวิธีที่คนอื่นบอกว่าทำไม่ได้ เพราะเขาไม่เริ่มตั้งแต่ลูกเล็กมากๆนั่นเองค่ะ เด็กๆฉลาดกว่าที่เราคิดเยอะค่ะ ถ้าเขารู้สึกว่าเรารักษาวินัยด้วยความรักและสนุกสนาน เขาก็จะยินดีทำตาม แล้วนิสัยดีๆก็จะติดตัวมาจนโตค่ะ ลูกพี่โอ๋ทั้ง 3 คนได้รับคำชมเสมอเรื่องการกินอาหารค่ะ ภูมิใจสุดๆเลยค่ะเรื่องนี้ บอกได้เลยว่าทำได้แน่นอน

เรื่องนี้ก็โม้ได้เยอะค่ะ เพราะอยากให้เราฝึกเด็กให้รู้จักคุณค่าของๆกิน (ไปงานไหนที่เห็นคนกินเกินอิ่ม เอามาทิ้งๆขว้างๆแล้ว สงสารคนที่เขาไม่มีจะกินค่ะ) มาแก้ผู้ใหญ่ก็แก้ยากเสียแล้ว