ความเห็น 57041

Food Science/HR/2

น.ส.ศิริรัชน์ หินกล้า
IP: xxx.146.116.101
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ ศ.ดร.จีระ , คุณยม , คุณพจนารถ และสวัสดีเพื่อน ๆ ทุกคนนะคะ

เป็นอีกครั้งที่พวกเราได้รับทุนทางความรู้เพิ่มขึ้นจากคุณพจนารถที่ให้เกียรติมาสอนเรื่อง BSC ขอขอบพระ คุณอีกครั้งนะคะ ส่วน intangible ที่อาจารย์จีระฝากให้คิดเป็นการบ้านนั้นในความเห็นของดิฉัน
นามธรรม เป็นสิ่งที่หนึ่งวัดได้ยาก ปัจจุบันสังคมมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ทุกคนต้องดำเนินชีวิตให้อยู่รอดให้ได้ เมื่อต่างคนต่างต้องดิ้นรนเพื่ออยู่รอดความเห็นแก่ตัวก็เกิดขึ้น (ดิฉันเชื่อว่าความเห็นแก่ตัวนั้นมีกันทุกคน เพียงแต่ว่าใครจะแสดงออกมามากหรือน้อยแค่ไหน) ขอยกตัวอย่างเหตุการณ์หนึ่งนะคะ ในองค์กรมีพนักงาน อยู่จำนวนหนึ่งซึ่งเขาเหล่านั้นทำงานอยู่ด้วยกันมาก็เป็นเวลาหลายปี ทุกครั้งที่มีการมอบหมายงานจาก หัวหน้า (ทำงานเป็น project) หัวหน้าก็จะเรียกทุกคนเข้าประชุมเพื่อรับทราบหน้าที่และความรับผิดชอบ ของตนเอง เมื่อลงมือปฏิบัติงานจริงด้วยความที่ต้องทำงานร่วมกันหลายคนจึงเกิดปัญหาขึ้นเช่น การเอา เปรียบกัน การเกี่ยงงาน การขาดความรับผิดชอบ มีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน คนที่มีความรับผิดชอบมาก กว่าก็จะเริ่มมองเห็นหรือรู้สึกถึงความไม่ยุติธรรมว่า ทำไมเราต้องทำหรือรับผิดชอบมากกว่าคนอื่นทั้งที่ค่า ตอบแทนหรือผลประโยชน์ที่ได้รับนั้นเท่ากัน (เริ่มมีความเห็นแก่ตัว) เมื่อไม่พอใจก็จะแสดงออกให้เพื่อนร่วม งานรับรู้ด้วยการแสดงสีหน้า อารมณ์ คำพูด หรือการกระทำที่แสดงให้เห็นว่าเขาไม่จำเป็นต้องทำสิ่งที่เกิน กว่าเพื่อนคนอื่นทำเพราะผลตอบแทนเท่ากัน เมื่อทุกคนในองค์กรคิดอย่างนี้ (คือการกลัวว่าจะได้เปรียบ เสียเปรียบซึ่งกันและกัน) ความขัดแย้งก็เกิดขึ้น ความสามัคคีและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวก็จะหายไป ทำงาน อะไรก็จะมีแต่ปัญหาและอุปสรรคอยู่ตลอดเวลาเพราะคนส่วนใหญ่นึกถึงประโยชน์ส่วนตัวมากกว่าประโยชน์ส่วนรวม (ขาดทุนทางจริยธรรม) งานที่ได้รับมอบหมายก็จะล้มเหลว

ดิฉันขอฝากข้อคิดจากพระบรมราโชวาท พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพื่อนำไปปรับใช้ในการทำงาน ดังนี้ค่ะ

    • ปฏิบัติต่อคนอื่น เช่นเดียวกับที่ต้องการให้คนอื่นปฏิบัติต่อเรา
    • ประเมินค่าการอภัยให้สูง
    • ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง หากใครมีตำหนิและรู้แก่ใจว่าเป็นจริง
    • เมื่อเผชิญหน้ากับงานหนัก คิดเสมอว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะล้มเหลว
    • อย่าหยิ่งหากจะกล่าวว่า ขอโทษ
    • อย่าอายหากจะบอกใครว่าไม่รู้
    • ชีวิตนี้ฉันไม่เคยได้ทำงานเลยสักวัน ทุกวันเป็นวันสนุกหมด

ขอบคุณค่ะ