ความเห็น 56730

Food Science/HR/2

นางสาวปรียานันท์ ไทยงามศิลป์
IP: xxx.9.187.200
เขียนเมื่อ 

เรียน อ.ศ.ดร.จีระ  อ.พจนารถ และ อ.ยม

Intangible สิ่งที่ไม่มีตัวตน ซึ่งจับต้องไม่ได้  ใช่ว่าจะไม่มีความหมายและไร้ซึ่งความสำคัญ  ในความเป็นจริง Intangible ทั้งหลาย ความสุข  ความรู้ ความพอใจ ความดี เลว  ความน่าเชื่อถือ  ความยั่งยืน ความกตัญญู ล้วนแล้วแต่มีค่าต่อมนุษย์ สัตว์สังคมยิ่งนัก  จะมีสิ่งใดหรือเครื่องมือวิเศษ (intangible indicator)ใดที่จะสามารถวัดสิ่งเหล่านี้  เพื่อเปรียบเทียบว่าแต่ละคนจะมีค่า มากน้อยกว่ากันเท่าไหร่ ใช้เกณฑ์ใดเป็นมาตรฐาน และมีค่าเบี่ยงเบนเป็นเท่าไหร่  เครื่องมือที่ใช้วัดมีความน่าเชื่อถือหรือไม่  ยังมีอีกหลายคำถาม หากจะมีการวัดสิ่งที่จับต้องไม่ได้

                ความรู้  ใบปริญญาไม่ได้บ่งบอกถึงระดับมันสมองของแต่ละบุคคล  เพราะมีหลายคนที่ไม่มีโอกาสที่จะศึกษาในระดับอุดมศึกษา  หากแต่จะดูได้จากความสำเร็จในการประกอบอาชีพ  เพราะการเรียนรู้ไม่ได้อยู่ที่ห้องเรียน  ต้องมีการเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา อยู่ในสังคมการเรียนรู้ ฝึกฝนพัฒนาความรู้ของตนเองอยู่เสมอ  ก็จะทำให้มีความก้าวหน้าในอาชีพได้มาก 

                ความดี-เลว  โดยรวมแล้วอาจจะต้องวัดจากจำนวนการเกิดอาชญากรรม  เพื่อวัดความดี-เลวของคนในสังคม  ความสงบสุขของบ้านเมือง  แต่ถ้าจะวัดความดี-เลวของตนเองแล้ว  ให้ลองสำรวจว่าในแต่ละวัน ตัวเองทำความดี หรือความเลว มากกว่ากัน  จำนวนครั้งในการทำความดีควรมากกว่าการทำเลว  และไม่ควรเสมอตัวหรือคิดถึงจุดคุ้มทุน    และความยากง่ายในการทำแต่ละครั้ง

                ความน่าเชื่อถือ  ความต้องการอย่างหนึ่งของมนุษย์ทุกคน คือได้รับการยอมรับจากคนในสังคม  ลองวัดขนาดของสังคมตนเองและจัดอันดับว่าตนเองอยู่ในอันดับที่เท่าไหร่ 

                ความพอใจ เป็นสิ่งที่วัดได้ยาก  หาระดับความพอใจที่เหมาะสมได้ยาก  เพราะมนุษย์มีลักษณะพิเศษคือ มีความต้องการอย่างไม่สิ้นสุด  แต่เมื่อได้ในสิ่งที่อยากได้ในระดับหนึ่ง  ก็จะเกิดความพอใจแล้ว  เมื่อไม่รู้สึกผิดหวัง  ไม่แย่กว่าสิ่งที่คิด   การรับรู้ เมื่อสิ่งที่เห็น = สิ่งที่หวัง  ส่วนความพอใจ เมื่อสิ่งที่เห็น > สิ่งที่หวัง

                ความยั่งยืน  สิ่งที่อยู่ได้นานและถาวรที่ไม่มีตัวตนเช่น ชื่อเสียง  ความดี คงจะวัดได้จากความทรงจำ การกล่าวถึงของคนรุ่นหลัง  ถ้าความดีและชื่อเสียงของเรามีมากก็จะมีคนจดจำได้มาก  และตลอดไป  แต่ความยั่งยืนนั้นเกิดจากการทำความดีมาโดยตลอด ต่อเนื่อง ทำให้เกิดชื่อเสียงในทางที่ดี ให้คนรุ่นหลังได้จดจำ                ความสุข  เครื่องมือที่จะใช้วัดความสุขที่ดี คือ ความทุกข์หรือสิ่งที่ทำให้เศร้า เสียใจ  หากให้คะแนนความสุขในแต่ละวันเท่ากับ 100 คะแนน  ความสุขในการเจอเรื่องดีๆ 1 ครั้ง เท่ากับ 1 คะแนน  แต่คะแนนในการเจอเรื่องที่ทำให้เสียใจ เท่ากับ 10 คะแนน  ที่คะแนนสูงเพราะการที่เราเสียใจ 1 ครั้ง ทำให้ความสุขที่มีลดลงได้ถึง 10 เท่า  ลองบวก-ลบ ว่าในแต่ละวัน เราพบเจอเรื่องราวดีๆ เช่น มีคนลุกให้นั่ง มีคนยิ้มให้  ได้ให้ความช่วยเหลือคน หรือสัตว์ หรือได้พูดคำว่าขอบคุณกี่ครั้งใน 1 วัน  กับเรื่องราวที่แย่ๆ   แล้วจะพบว่าวันนี้เรามีความสุขเท่าไหร่

            ความกตัญญู  ใกล้จะถึงวันแม่แล้ว เราตอบแทนพระคุณของแม่ของเราได้แค่ไหนกันแล้ว  จำนวนครั้งในการทำสิ่งดีๆ เพื่อแม่ การนึกถึงแม่ คงจะบอกได้ว่าเรามีความกตัญญูมากแค่ไหน  ความกตัญญูไม่ได้มีไว้เพื่อตอบแทนเพียงแค่พระคุณของบิดามารดา  แต่ยังรวมถึงทุกคนที่มีอุปการคุณ บุญคุณต่อเรา  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระมหากษัตริย์ พระราชินีของประเทศไทย 

สิ่งที่จับต้องไม่ได้ต่างๆ เหล่านี้  เป็นเพียงส่วนหนึ่ง   ในทุน 8 K’s ของอ. จีระ   ในการหาเครื่องมือมาวัดนั้น ดังที่กล่าวมาแล้ว  ว่าต้องคำนึงถึงปัจจัยต่างๆ   แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่ต้องพิจารณาคือการทำความดี ว่าจะทำดีหรือไม่  แต่ควรทำดีทุกครั้งเมื่อมีโอกาส  เพื่อสิ่งดีๆ ที่จะเกิดขึ้นอีกมากมาย

ด้วยความนับถือ