ความเห็น 526530

ผญาม่วน 7...ตีกลองน้ำ (2) สาวอีสานลงเล่นน้ำในวังวนกิเลสพันห้า ตัณหาร้อยแปด

สนอง
IP: xxx.28.180.202
เขียนเมื่อ 

เรียน คุณครูชา ครับ

นับว่าเป็นข้อมูลที่ดีมีคุณค่ายิ่งครับ ที่คุณครูนำประสบการณ์ส่วนตัวมานำเสนอ เพราะเรื่องราวเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับศิลปินผู้อยู่เบื้องหน้าและเบื้องหลัง เช่น การแสดงของหมอลำคณะรังสิมันต์ ซึ่งเป็นสุดยอดหมอลำหมู่ที่สร้างตำนานพระเอก-นางเอกระดับราชา-ราชินีหมอลำอย่าง หมอลำทองคำ เพ็งดี (ถึงแก่กรรมแล้ว) หมอลำฉวีวรรณ ดำเนิน (ศิลปินแห่งชาติ) และส่งทอดมาถึง หมอลำบานเย็น รากแก่น (ซึ่งปัจจุบันยังสวยอยู่ไม่สร่าง) ยากที่ใครจะเข้าถึง ยิ่งเป็นเรื่องของนักดนตรีผู้อยู่เบื้องหลังด้วยแล้ว ยิ่งไม่ค่อยมีใครซักถามถึงความไพเราะและความงามที่เกิดขึ้นในการแสดงแต่ละครั้งเป็นมาอย่างไร เพราะศิลป์แสดงจะเกิดขึ้นได้แต่ละครั้ง หมอลำกับหมอแคน (หรือหมอgan) จะต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกันว่า จะต้องรับ-ส่งจังหวะกันอย่างไร ประมาณว่า ต้องรู้ทางกัน การแสดงจึงจะออกมาได้ไพเราะสวยงามราบรื่น ยิ่งตอนนางมโนราห์เล่นน้ำด้วยแล้ว เป็นช่วงการแสดงที่ตราตรึงใจผุ้ชมผู้ฟังอยู่เสมอ เพราะฉะนั้น ผมจึงเข้าใจความรู้สึกของหมอลำบานเย็นว่าเหตุใดจึงไม่อยากลงจบง่าย ๆ และเห็นด้วยว่า ถ้าคุณครูจะถามเรื่องนี้กับหมอลำบานเย็นก็จะเป็นการดียิ่งครับ เพราะฉากตอนนี้สำคัญ หลายคนคงอยากจะฟังทัศนะของผู้แสดงที่ประสบความสำเร็จว่า คิดอย่างไร วางแผนอย่างไร ในการแสดงฉากตอนนี้

ขอบคุณครับ