ความเห็น 522412

จดหมายถึงพ่อ ฉบับวันครู ๑๖ มกราคม ๒๕๕๑

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 

P สวัสดีวันหยุดค่ะ..พี่ meowadee

  • พีเหมียวขา..ดีใจที่สุดค่ะ..ที่กรุณาเข้ามาอ่านบันทึกของน้อง
  • สวัสดีค่ะ ศน.อ้วนคนเก่ง อ่านแล้ว อยากร้องไห้ ตื้นตันใจ หนึ่งคิดถึงพ่อตัวเองเป็นอันดับแรกเพราะมีบางตอนที่คล้ายกันและพ่อทำให้เหมือนกัน ก็ยิ่งคิดถึงพ่อ สองคิดแทนน้ำหวานเพราะบางตอนของน้ำหวานก็เหมือนกันเช่นพ่อไปส่งไปโรงเรียนโดยซ้อนมอเตอร์ไซด์ เพราะนั่งรถยนต์แล้วคลื่นเหียน และอีกๆๆ ที่คล้ายกัน ทำให้คิดถึงเขาด้วย   ขอบคุณที่เขียนให้ได้คิดค่ะ    ด้วยรัก....พี่เหมียว
  • วันนี้เป็นวันเสาร์แรกของเดือนนี้ค่ะ..ที่ได้อยู่บ้าน..มีเวลาเป็นของตัวเอง..เพิ่งคุยกับท่านผอ.เมื่อวานนี้..ขณะนั่งรถไปเป็นวิทยากรที่ "เชียงดาวรีสอร์ท" ของ สพท.เชียงใหม่ เขต ๓ ด้วยกันว่า..ตอนนี้หนูมีชีวิตอยู่เพื่องานล้วน ๆ ..ท่าน ผอ.ให้ข้อคิดหนูมากเชียวค่ะ..
  • ซาบซึ้งมากค่ะ..ที่พี่เหมียวคิดถึงพ่อเหมือนกัน..คิดถึงน้องน้ำหวานด้วย
  • มีอีกหลายภาพค่ะ "กับความรักของพ่อ" ที่ไม่ได้เล่าไว้..อาจเหมือนภาพชีวิตของพี่เหมียวก็ได้
  • ภาพการหาบน้ำจากบ่อ..ไปบ้าน ต้องผ่าน "น้ำเหมือง" ด้วย  (น้ำเหมือง = คลองน้ำเล็ก ๆ )พ่อใส่หมวกให้น้องด้วยเวลาเดินหาบน้ำจากบ่อไปบ้าน   เพราะไกลพอควร  มีครั้งหนึ่งที่น้องเดินพลัดตกสะพานเล็กๆ ที่พาดข้ามน้ำเหมือง   ตกทั้งคน ไม้คานและน้ำคุ เหลือแต่หมวกที่ลอยไปกับสายน้ำ  น้องได้ยินเสียงยายเรียกดัง ๆอย่างตกใจ    พ่อกระโดดลงไปอุ้มน้องขึ้นมาจากน้ำ   จับสองเท้าน้องยกขึ้นสูงและให้หัวของน้องห้อยลง  (ยังจำภาพได้ชัดเจนค่ะ..) น้ำเข้าหูน้อง..จนเป็นโรคไซนัสอักเสบมาจนทุกวันนี้ค่ะ..วันดีคืนดีน้ำก็ไหลออกหูด้วย..จำได้ว่า "หมอแก" หมอเมืองบ้านเฮา เป็นคนรักษาน้องตั้งแต่เล็กจนโต
  • พี่เหมียวคะ..ชีวิตคนเราแสนสั้นนัก..ภาพชีวิตของเราเตือนเราได้ตั้งหลายอย่างนะคะ..
  • "น้องน้ำหวาน"เป็นของมีค่าในชีวิตของพี่เหมียว..เชื่อมั่นเกิน ๑๐๐ค่ะ..ว่าพี่เหมียวจะดูแลได้ดีที่สุด
  • เฮ้อ..คนแก่..มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงอดีต
  • จบแล้วนะคะ..ดื้อ ๆ แบบนี้แหละค่ะ...
  • สวัสดีค่ะ...น้องอ้วน..บ๊ายบาย