สวัสดีค่ะคุณต้น

ตามมาป่วน เอ๊ยตามมาคุยด้วยเรื่องของการอยู่เบื้องหลังตราสินค้าของผู้บริโภคค่ะ

นึกขึ้นได้ว่าเมื่อไม่นานมานี้มีชื่อของผู้ประกอบการธุรกิจอาหารของญี่ปุ่นเกี่ยวพันกับเรื่องหลอกลวงบนฉลากอาหารน่ะค่ะ อย่างบ. Meat Hope ที่นำเอาเนื้อสัตว์ที่หมดอายุแล้วนำมาบรรจุหีบห่อวางขาย  หรือบ.ฮิไนโดริที่ใช้เนื้อไก่เลี้ยงในกรงทั่วไปมาบรรจุห่อและระบุในฉลากว่าเป็นไก่คุณภาพชั้นหนึ่งที่เลี้ยงในฟาร์มปล่อย ( คล้ายไก่ออร์แกนนิคที่คุณต้นกล่าวไว้มั้ยคะ ? )

ที่ช็อควงการนักบริโภคของแพงก็เห็นจะเป็นกรณีของเชน ภัตตาคารชื่อดังในกลุ่มคิทโช ทีถือว่า่เป็นภัตตาคารระดับบนที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่น ..สาขาแห่งหนึ่งของเขาคือเซนบะคิทโชถูกตรวจพบว่าเนื้อหมักเต้าเจี้ยวที่ระบุบนฉลากว่าใช้เนื้อวัวทาจิมะ จาก จ.เฮียวโกะที่เป็นเนื้อชั้นเยี่ยม ..กลับถูกตรวจพบว่าเป็นเนื้อธรรมดา จากวัวที่เลี้ยงทั่วไปในเขตคิวชิว เนื้อไก่ก็เห็นแบบเดียวกันค่ะเอาเนื้อไก่บ้านธรรมดามาบอกว่าเป็นเนื้อไก่จิโดริที่ถือว่าคุณภาพดีที่สุดของ

แม้แต่ขนมของภัตตาคารสาขานี้ก็มีการแก้ไขวันที่หมดอายุ !

เล่ห์การค้าเหล่านี้ชวนคิดนะคะว่าในไทยมีหรือไม่ ? และกระบวนการตรวจสอบของเราทำได้ดีแค่ไหน ?

ขอบคุณค่ะสำหรับบันทึกที่ทำให้เบิร์ดคิดไปได้ไกล..ขอบคุณมากค่ะ