ไม่ระบุ
สวัสดีครับ
- ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณที่ให้เกียรติอ้างถึง (พร้อมรูปบรรทัดแรกสุดเลย) อิๆ
- โดยมากเราจะไม่ค่อยรู้หรือชำนาญภาษาถิ่นหลายๆ ถิ่น ก็เลยไม่ได้เห็นความสอดคล้องกัน โดยเฉพาะคำซ้ำคำซ้อน จะพบมาก อย่างคำว่า "พร่ำเพรื่อ" ในภาษากลาง "พร่ำ" มีความหมายแต่เพรื่อ ไปอยู่ในภาษาใต้ หมายถึง "หกเรี่ยราด"
- บางทีก็ไม่มีเค้าคำเดิม แต่สืบหาขึ้นไปได้ อย่างหน่วยเสียง "มล" เช่น มล้าง กลายเป็น ล้าง/ม้าง, แมลง เป็น แมง/แลง, มลืน เป็น มืน(อีสาน,เหนือ) /ลืน (ใต้) มีอีกหลายคำเลย ใครนึกออกบ้างครับ
- ในวรรณคดีบางเรื่อง คำเก่าอาจแฝงอยู่ในภาษาถิ่นใต้มั่ง เหนื่อมั่ง อีสานก็มี แกะๆ แงะๆ มาดู ก็สนุกดีครับ ;)