ความเห็น


ตั้งนาฬิกาปลุกในใจไว้ วันนี้เลยลุกขึ้นมาเคลียร์งานตั้งแต่ไก่ขัน เลยถือโอกาสเข้ามาดูบล็อกต่างๆ และตอบคำถาม/แลกเปลี่ยนในสิ่งที่มีคนมา post ไว้

  • เข้าใจว่า ทุกท่านที่เข้ามาทักทายกันบล็อก ไม่ว่าจะเป็น คุณแว้บ พี่อัมพร คุณsainanda น่าจะกำลังหลับอยู่ ก็ขอให้ฝันดีนะครับ
  • ขอตอบแทนคำชมของน้องแว้บ ด้วยการพยายามเขียนในสิ่งที่ตัวเองเป็นมากขึ้น
  • คุณ Sasinanda แวะเข้ามา ทำให้ผมนึกถึงเรื่องจริยธรรมผสมผสานกับมุมมองทางสังคมวิทยาบางอย่าง ก็เลยทำให้ผมฉุกขึ้นขึ้นได้แบบ "โพล่งๆ" ขึ้นมาว่า "การเขียนเป็นได้ทั้งการสร้าง-ตอกย้ำตัวตน   การเขียนเป็นการสร้าง-ผลิตซ้ำอำนาจ และการเขียนเป็นได้ทั้งการปลดปล่อยทางจิตวิญญาณอันนำไปสู่การเจริญสติเพื่อหลุดพ้นจากบางสิ่งบางอย่าง"
  •  ผมเชื่อว่า ความรู้และประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้อยู่ในภาษา ภาษาเป็นเพียงเครื่องมือหนึ่งที่มีข้อจำกัดเหลือประมาณ เราจึงไม่ควรวุ่นวายกับมันมากนัก แต่ต้องพยายามแสวงหาวิธีการเรียนรู้แบบอื่นๆที่เป็นทาสของภาษาน้อยลงด้วย
  • ถ้าเราไม่เข้าใจและประมาทกับกลยุทธ์ในการใช้ภาษา เราก็ไม่อาจเป็นนายของมัน ต้องตก"หลุมพราง" อยู่ร่ำไปนะครับ
  • สำหรับผม นัยยะของสิ่งที่ซ่อนเร้นในการเขียน เป็นสิ่งที่น่าสนใจ ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าอรรถรสที่ได้จากการเสพสุนทรียจากภาษาครับ
  • ขอบคุณพี่อัมพรที่แวะมา ผมไม่รู้ว่าบล็อกของพี่ชื่อว่าอะไร ยังไงแวะมาช่วยบอกกันหน่อยนะครับ
  • เชื่อในสิ่งที่ควรเชื่อนะครับ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี