ก่อนอื่นต้องขอใช้คำสรรพนามแทนตัวเองว่าข้าพเจ้า ก็เพราะว่าเป็นสรรพนามที่สุภาพและไพเราะดีค่ะ

ข้าพเจ้าก็ไปเข้าค่ายธรรมะ ที่วัดอานาลโยมาเช่นเดียวกันกับครูณัฐค่ะ

    ความรู้สึกก่อนไป ก็ดีใจมาก เพราะได้เคยลั่นวาจาว่าชาตินี้ยังไงก็จะบวชเป็นชีพราหมณ์ให้ได้ โครงการนี้ก็ทำให้เกิดสัจจะบารมีขึ้น

      และเมื่อได้รับศีล 8 ได้นุ่งขาวห่มขาว ข้าพเจ้ายิ่งรู้สึกทราบซึ้งในธรรมะ จนบางครั้งคิดอยู่ว่าอยากจะอยู่เช่นนี้ไปนานๆ ข้าพเจ้าไม่หวังจะบรรลุเป็นพระอรหันต์ แต่ข้าพเจ้าหวังจะเป็นบุคคลที่คิดดี พูดดี ทำดี ให้ได้ตลอด

      ในศีล 8 ซึ่งเป็นศีลที่บุคคลธรรมดาไม่สามารถจะถือปฏิบัติได้ เป็นสิ่งที่ข้าพเจ้ามีความยินดีเป็นที่สุด เพราะไม่ได้ดูทีวี ไม่ได้ฟังเพลง ไม่นอนที่นอนนุ่มๆ ไม่ต้องกินข้าวเย็น หากทำได้อย่างนี้ทุกวันข้าพเจ้าว่าคงจะประหยัดมากๆ และหุ่นดีด้วย (ขำขำนะคะ)

      แต่สิ่งที่ข้าพเจ้าได้มีมากกว่า ข้าพเจ้าได้เห็นทุกสิ่งในโลกเป็นธรรมดา ไม่เที่ยง ไม่แน่นอน และทำให้ข้าพเจ้ามองบุคคลรอบรอบข้างด้วยความไม่อคติ มองด้วยความที่ทุกๆคนเป็นมนุษย์ธรรมดาที่มีกิเลส มีความยึดมั่นถือมั่น มีกรรมเป็นของตนเอง

      ทั้งหมดทั้งมวลนี้ ข้าพเจ้ามีความสุขมากขึ้น ใจเย็นขึ้น ถ้ามีโอกาสอยากให้ชาวพุทธ ได้เข้าถึงธรรมะเช่นเดียวกับข้าพเจ้า สวัสดี