ไทดำแตกแยกออกเป็น๒ฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเข้าข้างฝรั่งเศส อีกฝ่ายเข้าข้างเวียดนาม เพราะหลงเชื่อโฮจิมินห์ที่โฆษณาว่าถ้าร่วมกันต่อสู้ฝรั่งเศสจนชนะ จะให้เอกราชแก่สิบสองจุไท เมื่อชนะฝรั่งเศสจริง โฮจิมินห์ก็ให้แค่เป็นเขตปกครองพิเศษ พอให้หลงดีใจเล่นๆ พอผ่านมาหลายปีประมาณปี๒๕๑๘ ก็ยุบเลิกเขตปกครองพิเศษ ให้ไทดำหรือสิบสองจุไทมีสถานะเหมือนเมืองอื่นๆในเวียดนาม ถ้าฝรั่งเศสชนะ ก็มีโอกาสได้เอกราชเหมือนอาณานิคมอื่นๆของฝรั่งเศส ประวัติศาสตร์ของสิบสองจุไทหรือเดียนเบียนฟูช่างไม่แตกต่างกับไทยใหญ่ในรัฐฉานของพม่าเลย