อ่านแล้วสนุกกว่าตอนที่ "อยู่ในที่เกิดเหตุ" ซะอีก ...เพราะตอนอยู่ในห้อง ทุกอย่างมัน "ท่วมท้น" ไปหมด ...คุณแอนน์สามารถย่อย (ตกผลึก) ควมรู้เหล่านั้นมาลง blog ได้ใน 2 ตอน ...ยอดเยี่ยมจริงๆ ...เรียกได้ว่า "เขียนไม่บ่อย แต่ต่อยหนัก" ...อย่างนี้ต้องเรียกว่า "มือเก่าขับใหม่" ...ขับได้ไกลจริงๆ ครับ