ความเห็น 3009210

ทำไมจึงไม่ควรเรียนจากพระเก๊ตาเปล่า

เขียนเมื่อ 
สวัสดีครับ ท่านผู้อ่านที่รักทุกท่าน เมื่อวันก่อนได้พูดกันถึงการสะสมพระเครื่องและการพิจารณาตามหลักมาตรฐาน และนอกมาตรฐานไปแล้ว ซึ่งมีข้อแตกต่างกันคือ แบบมาตรฐานสากลจะมีมูลค่าราคารองรับ ส่วนแบบนอกมาตรฐานสากลจะไม่มีมูลค่าราคารองรับ แต่ในส่วนของความเชื่อนั้นก็ว่ากันไปตามแต่ละกลุ่ม ซึ่งก็ว่ากันไม่ได้ เพราะเป็นความเชื่อส่วนบุคคล

ผมขอเล่าเรื่องของตัวผมเอง ที่เกี่ยวกับแนวทางในการศึกษาเล่นหาสะสมพระเครื่อง ในครั้งแรกๆ ที่เริ่มสนใจพระเครื่องนั้น สมัยนั้นก็ยังอยู่ในวัยรุ่น สนามพระก็อยู่ที่วัดมหาธาตุฯ เมื่อมีเวลาว่างก็จะเข้าไปเดินเล่น และแอบฟังผู้ใหญ่เขาคุยกัน และจำมาผิดบ้างถูกบ้างก็ว่ากันไป การเก็บเกี่ยวความรู้ก็เป็นแบบสะเปะสะปะไปเรื่อย เก็บเงินได้ก็ไปเช่าหาพระที่เหมาะสมกับตังค์ในกระเป๋า แต่ก็อยากได้พระเครื่องที่สนนราคาค่อนข้างมากกว่าตังค์ที่มีอยู่ จึงเลี่ยงๆ ไปเช่า ที่เขาให้เช่าพระแบบเดียวกันแต่ราคาถูกกว่าเยอะ ได้มาก็ต้องพิสูจน์ว่าพระที่เราได้มาแท้หรือไม่ เอามาอวดให้คนแถวบ้านดู ก็ว่ากันไป แท้บ้างเก๊บ้าง ไม่เหมือนกันเลยทั้งๆ ที่ก็พระองค์เดียวกัน จะหาข้อยุติอย่างไรดี ก็นำพระไปให้ผู้ใหญ่ในสนามพระเช่า จะได้รู้ว่าแท้หรือไม่ ผลก็ออกมาว่าเก๊ตรงกัน ไม่มีใครเช่าเลย ออกมาหาเช่าตามบ้านบ้างก็ไม่เคยเจอของแท้เลย คือไม่มีมูลค่าราคารองรับ

ผมกลับมาคิดตรึกตรองดู ทำอย่างไรเราจะศึกษาได้ถูกต้องแบบที่มีมูลค่าราคารองรับ ความจริงก็ไม่ได้มีจุดประสงค์ในการซื้อ-ขายเป็นหลัก แต่อยากจะได้พระดีๆ แท้ๆ ไว้คุ้มครอง จึงเริ่มหาเวลาเข้าไปหาผู้ใหญ่ในสนามพระเข้าไปทำความสนิทสนม ซึ่งบางท่านก็เคยเห็นหน้าว่านำพระมาให้เช่าบ่อย แต่ไม่เคยมีพระดีๆ เลย จนท่านเหล่านั้นเริ่มเห็นใจและเริ่มแนะนำให้ศึกษาทีละอย่าง ผมก็เริ่มศึกษาพระกรุเนื้อดิน ท่านก็ให้ศึกษาพระคงลำพูน ซึ่งเป็นพระเก่าแก่ และหาได้ไม่ยากในสมัยนั้น ราคาก็ 30-50 บาท ซึ่งก็พอจะเก็บหอมรอมริบไปเช่าหาได้ และผมเองก็ชอบด้วย ในสมัยก่อนไม่มีหนังสือพระเครื่อง หรือรูปถ่ายแบบในสมัยนี้ ท่านก็กรุณานำพระคงแท้ๆ มาให้ดูและบอกให้จำหน้าตาพระ และรายละเอียดไว้ ผมก็ได้ดูและจำไว้ ว่างเมื่อไหร่ก็ไปขอดู ท่านก็ให้ดู ถ้าสงสัยข้อไหนก็ต้องถาม ถ้าไม่ถามท่านก็ไม่บอก ตอนแรกๆ ก็ยังสงสัยว่าทำไมไม่บอกมาให้หมดเสียทีเดียวเลย มารู้ทีหลังว่า ที่ท่านให้ถามก็เพราะว่า ท่านจะดูเราว่าสนใจจริงมากน้อยแค่ไหน และสิ่งที่เรามีข้อสงสัยมาถามก็เพราะเรามีความสนใจ และสิ่งที่เราสงสัยนั้น เมื่อท่านบอกแล้วเราจะจดจำได้ไปตลอดชีวิตเลย ซึ่งสิ่งเหล่านี้ผมได้รู้ว่าเป็นจริงตามนั้น พอผมนึกว่าตัวเองแน่แล้ว ท่านก็ให้ไปเช่าหาพระคงเอาเอง โดยไม่ให้เช่าจากท่าน เป็นการทดสอบว่าเราใช้ได้หรือยัง ผมก็ออกไปเช่าหามา ที่ปลอมไม่เหมือนนั้นก็หมดสิทธิ์ที่จะกินเงินผมได้ และก็หามาจนได้หนึ่งองค์แล้วเอาไปให้ท่านตรวจสอบ ปรากฏว่าสอบตกครับ เก๊อีก ผมหน้าเริ่มถอดสี จนท่านจับได้ว่ากำลังจะถอดใจ ท่านจึงสอนว่า สิ่งที่ผิดนั้นผิดอย่างไร และที่ถูกต้องเป็นอย่างไร พลาดตรงไหน ก็ออกไปเช่าหามาอีกจนได้พระแท้ กำลังใจเริ่มมีขึ้นมา และท่านก็แนะนำเพิ่มเติมให้อีก พระคงที่ผมเช่าได้พระแท้ในครั้งแรกเป็นพระที่ไม่ค่อยสวย ผมจึงออกไปเช่าหามาอีกจนได้พระมาอีกหลายองค์ และเริ่มมีพระสวยๆ และก็ออกตัวให้เช่าได้ในสนามพระ บวกลบกับเงินที่เสียไปตั้งแต่เริ่มศึกษา ก็หักกลบลบกันได้ ยังพอเหลือนิดหน่อย

ผมก็เริ่มศึกษาพระอื่นๆ อีกไปเรื่อยๆ ก็ได้รับความเมตตาจากผู้ใหญ่ในสังคมพระเครื่องอีกหลายท่านในสมัยนั้น และก็เริ่มมีความรู้ไปเรื่อยๆ และเข้าใจว่า เล่นหาสะสมและศึกษาอย่างไรจึงจะถูกวิธีตามหลักมาตรฐานสากล คือมูลค่าราคารองรับ จากสนามวัดมหาธาตุฯ จนมาถึงยุคสนามท่าพระจันทร์ ก็ได้ความเมตตาจากผู้อาวุโสรุ่นใหญ่ๆ อีกหลายท่าน แนวทางการสอนคล้ายๆ กันมีความแตกต่างกันบ้างก็เล็กน้อย แต่ก็กลับมาหาเหตุผลของการพิสูจน์ว่าแท้หรือไม่ตรงกันครับ

ครับวันนี้เกริ่นกันมายาวสักหน่อย วันหน้าจะมาพูดคุยกันต่อ เผื่อจะมีประโยชน์กับท่านผู้อ่านบ้างนะครับ และวันนี้ผมก็ขอนำรูปพระคง ลำพูนมาให้ชมกันไปพลางๆ ก่อนนะครับ

หมายเหตุ...เนื่องจากบทความของคุณแทน ท่าพระจันทร์ ติดต่อกัน จึงขออนุญาตท่านอาจารย์แสวง ลงให้ผู้ติดตามอ่านต่อครับ อ่านทบทวนหนังสือของอาจารย์แสวง แล้วนำมาเป็นความรู้เพิ่มเติม หวังว่า ผู้ที่ติดตามผลงานของท่านอาจารย์แสวง คงได้รับความรู้บ้างไม่มาก ก็น้อยครับ..ขอขอบคุณครับ..