โอวาทตอนหนึ่งกล่าวว่า

มนุษย์ที่เราสร้างลงไปนั้น หากมันขาดปัญญาญาณ มันก็มักจะทำในสิ่งที่มันเชื่อว่า จะไถ่โทษให้กับมันได้. และเพื่อนมนุษย์เช่นมันเอง ก็จะแต่งกายด้วยสีเสื้อ ยศฐา และจับกลุ่ม เพื่อไปรอที่ประตูนั้น(ตลาดนัดตอนเช้า) รับทานรางวัลผลประโยชน์จากมัน และสุดท้ายก็มีกิเลสที่จะจับต้องบริหารงบประมาณของชุมชน

อีกหนึ่งที่

แน่นอน มนุษย์ที่เราสร้างไปนั้น มีผู้พยายามนำความจริงไปบอกกล่าวเปิดเผยเพื่อพี่น้องมนุษย์จะมัปัญญา จะเดเนเที่ยงตรง แต่เขาจะหนีการยื่นสัญญาขอเป็นศัตรูกับเขามิได้. แต่หากเขามีสัญญาขันธ์ที่มั่นคงต่อเรา ความจำเป็นในการลงนามในสัญญานั้นก็ไม่ตกแก่เขา. สัญญานั้นจะเป็นโมฆะไป

แล้วจะเอามาฝากบ่อยๆนะ มันทำลายพยากรณ์ คาดเดาไปได้มากเลย ประเทศชาติจะได้พัฒนาอย่างยั่งยืนเสียที่ หลงวรรณกรรมมนุษย์ด้วยกันแต่งมาซะนาน