ความเห็น 283134

รวมตะกอนเด็ด วาทะเด่น ผลึกผล ทางการศึกษาไทย ใน G2K ตอนที่ 2 (ตะกอนล้นครับ)

เขียนเมื่อ 

 http://gotoknow.org/blog/shongmon/100949

Pนาย ณรงค์ เพ็ชรเส้ง
ร.ร.อนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ"

คำถามที่เกิดตามมาก็คือ แล้วเรื่องไหนจริง เรื่องไหนลวง นับวันยิ่งทวีจำนวนและความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ
       
       ที่สำคัญเป็นการลวงโลกที่ “เนียน”ขึ้นเรื่อยๆ เป็นอาการเนียนที่ว่าเมื่อโกหกแล้วต้องโกหกให้ถึงที่สุด โกหกไปให้สุดทาง จนกว่าจะจนตรอก ประเภทถามหามโนสำนึกส่วนตัวเหมือนในอดีตคงยากเต็มทีในยุคสมัยนี้
       
       แล้วลองคิดดูว่าหากเด็กและเยาวชนต้องเติบโตขึ้นมาในสภาพสังคมที่นับวันทวีความรุนแรง “เรื่องลวงโลก” ได้อย่างร้ายกาจ และไร้ยางอาย
       
       เด็กๆ ต้องซึมซับสิ่งเหล่านี้ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว ทั้งที่เต็มใจและไม่เต็มใจ เพียงเพราะเห็นว่าไม่เห็นเป็นไร เพราะบางทีโกหกบางเรื่องแล้วดัง โกหกบางเรื่องแล้วรวย สุดท้ายถ้าถูกจับได้ก็ร้องไห้ขอโทษละกัน
       
       ความเปราะบางต่อเด็กและเยาวชนมักจะถูกมองข้ามอยู่เสมอๆ
       
       จริงอยู่คนเป็นพ่อแม่สามารถอธิบายให้ลูกได้รู้ว่าสิ่งที่ดีและไม่ดีเป็นอย่างไร แต่ประเด็นก็คือ ถ้าเด็กที่ไม่ได้ใกล้ชิดกับพ่อแม่ เด็กที่พ่อแม่แยกทาง และเด็กที่ไม่มีคนคอยอบรมสั่งสอน เด็กและเยาวชนเหล่านี้จะซึมซับพฤติกรรมลวงโลกนี้มากน้อยแค่ไหน
       
       ทุกวันนี้อะไรเรื่องจริงอะไรเรื่องลวงก็เหนื่อยอยู่แล้วในการอบรมสั่งสอนลูกหลาน นี่ยังไม่นับผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองที่ยังมีตัวอย่างของพฤติกรรมลวงโลก และโกหกอยู่ทุกวี่วันให้เห็นกันถ้วนทั่วเกลื่อนเมือง
       
       อะไรคือเรื่องจริงอะไรคือเรื่องลวง...กำลังกลายเป็นปัญหาสังคมต่อเด็กและเยาวชนที่รุนแรงอย่างร้ายกาจและคาดไม่ถึงทีเดียว