ความเห็น 2811394

อนุทิน

เขียนเมื่อ 

มันเป็นการเดินทางที่ไม่เร่งรีบ  เราเลยได้สัมผัสธรรมชาติแบบเต็มๆ  ไปกอดธรรมชาติจนอิ่มแปล้ทีเดียว
แรกสุดก็ไม่ได้คิดว่าจะออกมารูปนี้  แค่หวลกลับหลังไปพบพานคนเก่าแก่ที่เคยรู้จัก

แค่ได้ไปเยี่ยมลุงน้อย-ป้าอ้อย และพี่ๆ อีกหลายคน

พอไปถึง  เมื่อได้พบหน้า  เลยสัมผัสได้ว่าอ้อมกอดอบอุ่นของคนเคยรู้จักยังอ้าแขนรับเราอยู่เสมอ

หลายคนบอกน้องแอนยังเหมือนเดิม  ลุกแอนนี่กี่ปีๆๆ ก็ไม่เคยเปลี่ยน  เสียงจากลุงเชียรนักการภารโรงที่คอยสอนวิธีการโรเนียวข้อสอบกับเครื่องที่ต้องหมุนๆๆ และก็หมุน  ในสมัยก่อนโน้นที่ยืนอยู่ข้างๆ เมียแก-ป้ารวย  บอกเช่นนั้น

เจอะ เจอชาวบ้านที่เคยรู้จัก  เขายัยิ้มทักได้สนิทใจเช่นเคย

ท้ายสุด....ทุกครั้งของการไปไม้เสียบ

จะต้องขับรถไปเวียนรอบโรงเรียนเกาะขันธ์ประชาภิบาล  แค่ให้ได้ไป  ให้ได้เห็นโรงเรียน  เห็นบ้านพักที่เคยอยู่  เห็นอาคารเรียน  เห็นถนนภายในโรงเรียนที่เคยมาปูเสื่อนอนดูฝนดาวตกกับพี่ๆ

แค่นี้ก็สุข....สราญแล้ว  ขจิตเอ๋ย

แต่ทั้งหมดนี้จักต้องไปเส้นทางรถยนต์ผ่านถนนเอเซีย....ซึ่งขจิตมิเคยได้ผ่านไปไงจ๊ะ....เพราะต้องอาศัยเครื่องตลอดนี่เนาะ