- ขอบคุณ "Dr.Ple" มากนะคะ ที่ไว้วางใจอาจารย์แม่ ซึ่งก็ใช่ว่าจะมีทักษะอะไรมากมาย เพียงแต่ซาบซึ้งใจที่เห็นการทุ่มเทในการทำงานหนัก แล้วยังใช้เวลาดึกๆ ดื่นในการเขียนบันทึกแลกเปลี่ยนกับกัลยาณมิตร และแวะไปให้กำลังใจกัลยาณมิตรมากมาย รวมทั้งให้กำลังใจอาจารย์แม่และลูกศิษย์
-
เมื่อทราบว่า "Dr.Ple" เตรียมจะไปเสนองานวิจัยนานาชาติ "วิญญาณครู" ของอาจารย์แม่จึงถูกกระตุ้นเหมือนที่ "อาจารย์หมอ ป.
" พาดพิง จริงๆ แล้วมีกัลยาณมิตรหลายท่านที่เก่งและมีประสบการณ์มากกว่าอาจารย์แม่ แต่เท่าที่อาจารย์แม่สังเกตมาปีกว่าของการเป็นสมาชิก GTK แทบจะไม่เห็นการเสนอแนะกันเชิงวิชาการ และการบอกถึงการพิมพ์ตกหล่นทั้งโดยพลั้งเผลอและการไม่รู้จริงๆ ซึ่งคงจะเป็นไปตามมารยาทไทยด้าน "ความ เกรงใจ" แต่ที่อาจารย์แม่เสนอแนะและแจ้งการพิมพ์ผิด/ตกหล่น ก็เพราะถือหลักความจริงใจและการมุ่งประโยชน์ที่ผู้เกี่ยวข้องและสังคมจะได้รับค่ะ
- อาจารย์แม่มีประสบการณ์ที่พอจะนำมาใช้ในการให้ข้อเสนอแนะได้บ้าง จากการเรียนระดับปริญญาเอกแบบ Part Time อยู่ 2 หลักสูตร ทั้งต่างประเทศ (Australia ปี 42-46 เรียน PhD [Education]) ในประเทศไทยเรียนสาขาวิจัยพฤติกรรมศาสตร์แบบเน้นวิจัย (ปี 47-50) แต่ไม่เรียนแบบให้จบ ทั้งสองหลักสูตร เรียนเพราะอยากรู้ เมื่อรู้แล้วก็พอแล้ว ถ้าเห็นว่าการที่จะต้องทำให้จบมันขัดกับความรู้สึก ขัดกับความคิดความเชื่อก็ไม่ทำ เป็นปัจจัยสำคัญปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เรียนไม่จบหลักสูตร ปัจจัยที่สองที่พ่อใหญ่สอบ่นเป็นกระบุงโกยก็คือ มีแต่ให้เวลากับการช่วยคนอื่นให้เขาเรียนสำเร็จ แต่ไม่ให้เวลาทำให้ตัวเองเรียนสำเร็จ มีความสามารถแต่ใครเขาจะเชื่อถ้าเรียนไม่สำเร็จ (อย่างน้อยนักศึกษาปริญญาโทสาขาวิจัยฯ ที่ได้สอน/ควบคุมวิทยานิพนธ์ อาจารย์ในสาขาบางท่านที่ให้การยอมรับ)
- อาจารย์แม่ชอบอ่านบทความวิจัยภาษาอังกฤษ ตอนอยู่ที่ Australia นั่งอ่านทั้งวันคนเดียวจน Supervisor เตือนว่าให้ไปเที่ยวในเมืองเหมือนเพื่อนๆ เขาบ้าง ที่นั่งนานๆ เพราะศึกษาทั้งเนื้อหาและการเขียนสำนวนภาษาที่แตกต่างกันอย่างหลากหลาย แล้วบันทึกไว้ด้วย เช่น สำนวนภาษาที่บอกว่า งานวิจัยนี้ได้ใช้วิธีวิทยาการวิจัยแบบ...มีใช้ 6 สำนวนได้แก่...เป็นต้น บ้านเรามักจะเขียนตามๆ กัน Abstract ใดปรากฏใน Thesis, Dissertation ก็อุปมานว่าเขียนได้ถูกต้องและนำสำนวนภาษานั้นไปใช้ ค่ะ ประสบการณ์การนำเสนอ/และการรับฟังการเสนองานวิจัยนานาชาติ ก็พอมีค่ะ
- อาจารย์แม่จะกลับเข้ามาให้ข้อชี้แนะภายหลังนะคะ ขออนุญาตไปตอบความเห็นใน Blog ของตนเองก่อน บอก Dr.Kwancha ว่าจะตอบหลังอาหารเย็น ปรากฏว่า ใช้พลังมากมายในการทานยารักษาโรคกระเพาะอาหารที่ได้รับจากหมอ (หลานสาว) ไปหลายขนานตามประสาคนทานยายาก เลยหมดแรงและหลับไปเลยค่ะ