ความเห็น


หลังจากได้ข้อสรุปว่า กลุ่มเราจะทำโครงการแต่งหน้าศพ ชื่อโครงการ The Departures ผมเองก็ยังสงสัยว่า โครงการแต่งหน้าศพนี้ ทำแล้วได้ประโยชน์อะไร เพราะผลงานที่เราทำก็คือแต่งสภาพคนที่เสียชีวิตแล้วให้น่าดู จากนั้นก็นำไปประกอบศาสนกิจ ซึ่งงานก็จะถูกทำลายไปอยู่ดี ซึ่งสมาชิกในกลุ่มแต่ละคนก็คิดเอาว่าเป็นการสร้างความประทับใจแก่ญาติผู้ป่วย ซึ่งจริงๆในความคิดของผมเองก็เดาเอาว่า ถึงเวลาจริงๆญาติผู้ป่วยมาพบหน้าคนเสียชีวิต เขาก็คงน้ำตาไหลพรากต่อหน้าศพ คงไม่มีใครที่มาเห็นญาติตัวเองตายแล้วมาชมผลงานศิลปะที่บรรจงลงบนใบหน้าหรอก ในด้านการปฏิบัติงาน วางแผนกันไว้ว่า ต้องไปแต่งหน้าศพทันทีหลังเสียชีวิต เพราะคนเสียชีวิตจะถูกเก็บในโรงพยาบาลได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง ซึ่งคนไข้อาจตายเวลากลางคืน ต้องตื่นมาตอนดึกๆ นึกดูแล้วถ้าตื่นมาตอนกลางคืนตี ตีหนึ่ง หรือ ตีสอง ผมคิดว่า อารมณ์กลัวคงหดหายสู้อารมณ์เหนื่อยล้าไม่ไหวแน่ๆ ไหนจะต้องตื่นไปเรียนตอนเช้า ไหนจะต้องอ่านหนังสือ อีกอย่าง นี่ก็เป็นครั้งแรกที่จะได้แต่งหน้าศพ แบบสัมผัส มองเห็นหน้าศพแบบจะๆ ซึ่งจากประสบการณ์เคยเข้าใกล้ศพมากที่สุดก็ตอนเรียนปฏิบัติการ Gross Anatomy ซึ่งคิดว่าน่าจะต่างกันมาก ให้อารมณ์ตื่นเต้นผสมกลัวพอสมควร รวมทั้งการทำงานร่วมกับเพื่อนในกลุ่มและเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลก็เป็นเรื่องน่ากังวลเหมือนกันเพราะ ไม่เคยทำมาก่อน จึงไม่รู้กระบวนการ วิธีที่ถูกต้อง ต้องทำอะไรก่อนหลัง อย่างไร ก็ได้แต่ภาวนาว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

เขียนบันทึกวันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 เวลา 2.07 น.

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี