ไม่รู้เป็นไง อ่านกลอนนี้แล้วนึกถึงสมัยเด็กๆค่ะ

แถวๆบ้านไม่ค่อยส่งลูกเรียนเท่าไร (ส่วนใหญ่จะทำไร่ทำนากัน) แต่แม่ของ kunrapee พยายามส่งเสียให้ลูกให้ได้ร่ำเรียนให้ได้มากที่สุดทั้งสามคน (ขายไร่ขายนาส่งเรียน กันเลยทีเดียว).. ชาวบ้านก็พูดคล้ายๆจะประนามหยามเหยียดแม่ว่า.. ส่งให้เรียนไปเถอะ สุดท้ายก็ต้องมาทำไร่ทำนาเหมือนเดิม.. แม่มาเล่าและสอนเราว่า ให้พยายามตั้งใจเรียนอย่าให้เค้าว่าเราได้..

ปัจจุบันนี้ มีแต่คนอิจฉาแม่กันทั้งนั้น.. (เกี่ยวกันรึป่าว ก็ไม่รู้นะคะ)