ธรรมะบทนี้อิง กาลามสูตร มาครับ เป็นหลักการใหญ่ของพระพุทธศาสนาหลักหนึ่ง ซึ่งคัดค้านการเชื่ออย่างปราศจากวิจารณญาณ และแม้กระทั่งความคิดของตน

เพื่อมุ่งให้มนุษย์ หลุดพ้นจากกรอบที่ "เขา" หรือ "เรา"  สร้าง

เพราะชีวิต ไม่มีความจริงอะไรที่ยั่งยืน (สัจจะสมมุติ) และจะเข้าถึงความจริงที่ยั่งยืน (ปรมัตถสัจจะ) จริง ๆ นั้นได้

ก็ด้วยอาศัย  ความเข้าใจบทสวดง่าย ๆ ...สนฺทิฏฺฐิโก อกาลิโก เอหิปสฺสิโก โอปนยิโก ปจฺจตฺตํ เวทิตพฺโพ วิญูหิ... และกระทำตาม

เพราะพระพุทธศาสนาเชื่อมั่นว่า

"ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน" สาระของบทความนี้ มีเท่านี้ขอรับฯ 

สาธุ