สวัสดีค่ะท่านอาจารย์รุ่งทิพย์

ขอบคุณสำหรับบทความให้ความรู้ในด้านทางเลือกดีดีของการกินนี้ค่ะ เห็นด้วยมากกว่าเห็นด้วย เพราะปริมเองก็ละเว้นการทานเนื้อสัตว์มา ๑๓ ปีแล้วค่ะ และยังมีความสุขกาย สบายใจดีกับวิถีนี้

การละเว้นเนื้อสัตว์โดยส่วนตัวทำให้ชีวิตเรียบง่ายขึ้นเพราะไม่มีข้อขัดแย้งภายในจิตใจ เช่นรักสัตว์แต่ต้องกินเขา สงสารสัตว์ที่ถูกเลี้ยงอย่างทารุณในฟาร์มแต่ก็ยังสนับสนุนการกระทำเช่นนั้นโดยการไปซื้อเขามา ชอบความสงบแต่สนับสนุนการปลิดชีวิต ต้องคอยให้ความมั่นใจกับตัวเองเกี่ยวกับโรคภัยต่างๆที่มาจากเนื้อสัตว์ ฯลฯ ในที่สุดก็เลยยุติข้อขัดแย้งในใจเหล่านี้ สร้างสันติในใจด้วยการไม่ทานเนื้อสัตว์ และจะได้เอาช่องว่างที่เหลือในใจไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นแทนที่จะมาคอยลบความขัดแย้งในใจตนเพราะเรื่องนี้

หากสันติภาพในโลกเริ่มจากบนโต๊ะอาหาร มันคงจะเริ่มง่ายขึ้นหากคนที่พูดทำไม่ได้แม้แต่จะฆ่าสัตว์สักตัวเพื่อเป็นอาหาร การที่จะยกปืนขึ้นปลิดชีวิตใครคงทำได้ไม่ง่ายนัก

อาจารย์ห่างจาก g2k ไปนานเลย รออ่านบันทึกดีดีอยู่ค่ะ อาจารย์สบายดีนะคะ:)