สวัสดีค่ะพี่ คนบ้านไกล

อ่านคอมเม้นท์พี่แล้ว น้องละอายแก่ใจมาก เพราะคอมเม้นท์ของพี่มีสาระที่มากมายและครบถ้วนกว่า บันทึกที่น้องเขียนเสียอีก... ขอคารวะด้วยความขอบคุณยิ่งค่ะ

หลังเรียนจบกลับไปทำงานด้วยดีกรีคำนำหน้าที่โลกอุปโลกน์ให้ว่า "ดร." น้องรู้สึกไม่มีความสุขและสนุกในงานเหมือนเดิมเลย ... กำลังหาสาเหตุอยู่อย่างเร่งด่วนและคงจะเขียนสักบันทึกหนึ่ง เมื่อความคิดตกผลึกค่ะ

เข้าใจเองว่าตอนนี้น้องอยู่ในช่วงมีอัตตา มานะ อหังการ มมังการ (นับยังไม่ครบถ้วนนัก) เลยได้พบเจอกับ "กระดาษทราย" เบอร์ต่างๆ ก็ไม่แน่ใจว่าจะ สมดุล/กลมเกลี้ยง เมื่อไรค่ะ...ฮ่าาาา

น้องเคยได้กราบนมัสการท่านสมณะลักขโณ เพราะทำวิทยานิพนธ์ที่ต้องเก็บข้อมูลบางส่วนกับกลุ่ม "อโศก" ท่านลักขโณเคยมานั่งคุยกับพี่ ๆ ที่บ้านน้องด้วย(ต้นปี 2554 ท่านมาเมืองไทยก่อนเดินทางกลับไปไต้หวัน) ได้ข้อคิดมากมาย โดยมากจะเป็นด้านสุขภาพ ท่านสอนการทำ กว๊าซา และการหมุนเพื่อออกกำลังกายค่ะ

ขอบคุณและอิ่มในความรู้สึกเมื่อได้อ่านสิ่งที่พี่นำมาให้อ่านค่ะ...น้อมนำใส่ใจไว้ปฏิบัติค่ะ  :)

Thank You  I Love You.