" มื่อนี่เป็นจั่งใด๋ เฮียนยากบ่ เมือยบ่"

       แล้วพี่ก็จะตักน้ำมาให้ดื่มและนำกระเป๋าไปเก็บให้ จากนั้นก็จะยกกับข้าวมาให้รับประทาน ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นน้ำพริกกับผักต้ม เป็นอาหารกลางวันแต่รับประทานหลังเลิกเรียนเพราะนางไม่มีเงินติดตัวไปโรงเรียน ถ้าจะห่อข้าวไปก็ไม่รู้จะห่ออะไรเพราะไม่มีกับข้าว อาหารเช้าบางวันยังต้องอด กิจวัตรประจำวันจะเป็นอยู่แบบนี้

...

ชีวิตผมไม่ผิดแผกแตกต่างกันเท่าไหร่นัก
หากแต่เผชิญกับมันอย่างมีสติ
เรียนรู้ที่จะเข้าใจ...เรียนรู้ที่จะอดทนและปรับตัวในฐานรากของตัวเอง
ไม่วิ่งกับสิ่งเร้าภายนอกจนเสียหลัก

ขอบพระคุณครับ