ผ้าขิดหรือผ้าเก็บของชาวผู้ไทแถวเมืองกุดสิม จะมีลักษณะเฉพาะคือจะมีเชิงผ้าข้างเดียว ทอด้วยฟืมสิบสองโบราณ(ฟันฟืมจะมีความห่างกว่าฟืมปัจจุบัน)จะทอเป็นสองผืนแล้วเย็บต่อกันให้มีความกว้าง การใช้งานหลักๆก็จะใช้ห่อบาตรเวลาพระบวชใหม่ ใช้ในการห่มศพ(ผู้ไทเรียกดอยศพ)รอเวลาที่ทำโลงศพ ในอดีตบ้านที่เป็นบ้านใหญ่จะมีไว้บ้านละผืน ทอจากไหมที่เลี้ยงเองสาวเองและย้อมสีจากครั่งและเข การเก็บลายนั้นขึ้นอยู่กับความชอบของผู้ทอ ผ้าลักษณะนี้จะพบในหมู่บ้านผู้ไทที่เมืองกุดสิมและบ้านโพน(คำม่วง)เป็นส่วนใหญ่ ส่วนผู้ไทกลุ่มอื่นจะมีบ้างแต่ไม่มาก ที่มีมากในผู้ไทกลุ่มอื่นจะเป็นผ้าที่เรียกว่า ผ้าจ่อง ลักษณะจะต่างกันแต่การใช้งานเหมือนกัน และในกลุ่มผู้ไทเมืองกุดสิมและบ้านโพนจะมีผ้าอีกชนิดหนึ่งคือผ้าแส่ว ซึ่งเป็นต้นแบบของลายผ้า ในบางครอบครัวยังมีผ้าที่บรรพบุรุษนำมาด้วยในคราวที่อพยพ แต่ในปัจจุบันจะมีการผสมระหว่างวัฒนธรรมผู้ไทกับผู้ลาว ทำให้ได้เห็นผ้าลักษณะนี้ที่ทำขึ้นใหม่มีมากขึ้นในกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ จึงขอฝากให้ผู้อ่านที่มีผ้าลักษณะนี้อยู่ ขอให้เก็บไว้เป็หลักฐานเพื่อสืบค้นประวัติความเป็นมาของชาติพัธุ์ต่อไป