แอบเข้ามาอ่านครับ อ่านแล้วคิดถึงกลอนบทหนึ่ง เขียนไว้สองสามปีก่อน เกี่ยวกับดอกเสี้ยวสีม่วง...

ขออนุญาตเอามาแจมนะครับ...

..เศษเสี้ยว...

เพียงเศษเดียวเสี้ยวดอกเปื้อนดินฝุ่น
กลีบละมุนด้อยค่าน่าใจหาย
แต่วันวานยังบานเด่นเห็นเรียงราย
วันนี้พ่ายแก่เวลานิจจาจริง..

ม่วงเคยสดสลดร่วงเป็นม่วงหม่น
สุดทานทนคืนวันอันใหญ่ยิ่ง
รักที่ให้ใครที่ห่วงหวงเธอจริง
ยังรักยิ่งรักยั่งยืนท้าคืนวัน.

12 มี.ค. 52