ความเห็น


พระพิรุณ : เครื่องชักลากไม้ด้วยแรงงานคน

วิธีใช้ : 
นำไม้ที่ลอกเปลือกเสร็จเรียบร้อยแล้ว มามัดไว้ใต้เพลา ระหว่างล้อ ดังในภาพวาด แล้วใช้เชือกหนังที่ทำจากหนังควายโดยฝั้นให้เป็นเส้นเชือก แล้วก็ใช้เชือกหนังฯผูกที่ปลายไม้ แล้วก็ช่วยกันชักลาก โดยมีคนคอยช่วยประคองท่อนไม้ทั้งสองข้าง และมีคนคอยช่วยดันท้าย

ผู้ให้ข้อมูล : คุณตาอายุ ๙๑ ปี  ชื่อวาน  บุญกิจ 
บ้านข้างสระน้ำวัดหนองกลับ บ้านเลขที่  ๓๓ หมู่ที่ ๙  ตำบลหนองบัว อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์
เก็บข้อมูลโดย : พระมหาแล  อาสโย(ขำสุข) นายบล อ่อนคง
วันที่  ๑  มกราคม  ๒๕๕๕
Large_cccc1038
วาดภาพพระพิรุณโดย : 
น้องมีน : นายพงศ์นรินทร์   อินทะศร
บ้านเนินตาโพ หมู่ที่ ๑ ตำบลหนองกลับ อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓  โรงเรียนหนองคอก(หนองบัว) ๓  มกราคม  ๒๕๕๕

วันนี้(๓ มกราคม ๒๕๕๕)ได้ข้อมูลเรื่องพระพิรุณมาจากลุงวาน บุญกิจ อายุ ๙๑ ปี คนในชุมชนหนองบัวที่มีอายุเกือบร้อยปี ยังมีความจำได้แม่นยำหลายเรื่อง และเรื่องพระพิรุณนี้ก็เช่นกัน ท่านยังทันได้เห็นพระพิรุณที่ทางวัดเก็บวัด แต่ต่อมาได้สญหายไป

ข้อมูลนี้ถือว่าถูกต้อง
และได้ให้หลานคนบ้านเนินตาโพ ชื่อน้องมีน พงศ์นรินทร์ อินทะศร ซึ่งมีความสามารถในทางวาดภาพ ลองช่วยวาดให้ดู ปรากฏว่า ได้ภาพที่แจ่มชัดมากๆ

ขอขอบคุณ คุณลุงวาน บุญกิจ และหลานมีน พงศ์นรินทร์ อินทะศร อย่างมากที่ช่วยให้เรื่องราวชุดนี้สมบูรณ์

หมายเหตุ  คนเก่าๆในหนองบัวเรียกเครื่องมือชนิดนี้ว่า พระพิรุณ เหตุที่เรียกอย่างนั้น ก็เพราะความใหญ่โตของพระพิรุณนั่นเอง ล้อพระพิรุณนั้น สูงท่วมหัว เพลาทำด้วยไม้ตะคร้อขนาดใหญ่ ล้อต้องสูงใหญ่ขนาดนี้ จึงจะสามารถลากต้นไม้เต็งขนาดใหญ่และมีน้ำหนักมาก ที่นำมาทำเสาศาลาหลวงพ่อเดิมวัดหนองกลับได้

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี