ความเห็น 25656

ชีวิตที่พอเพียง : 12. ระลึกชาติที่หลวงพระบาง

ธวัชชัย
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 

ผมก็ศิษย์เก่าโรงเรียนศรียาภัยเหมือนกันครับ รุ่นหลังอาจารย์หมอวิจารณ์ประมาณ 30 กว่าปี :-)

สมัยผมเป็นยุคมอเตอร์ไซค์ เลยไม่ได้ออกกำลังกายเท่าไหร่ ขี่ไปโรงเรียนจากบ้านที่ตำบลนาชะอัง อ.เมือง จ.ชุมพร (ศูนย์ราชการปัจจุบัน) ตอนนั้นถนนอาภากร (สมัยนั้นเป็นถนนไม่มีชื่อ) มีสภาพเหมือนในรูปเลยครับ สะพานไม้ที่ต้องใช้ทักษะในการข้ามคือสะพานหน้าวัดสามแก้วกับสะพานหน้าโรงฆ่าสัตว์ และต้องรู้จักสังเกตรถไฟด้วย เพราะถนนตัดผ่านทางรถไฟสองรอบ

ตอนสมัยผมเรียนมัธยม ภูเขาที่เป็นศูนย์ราชการปัจจุบันเป็นที่เขาตักดินขาย ดังนั้นทักษะพิเศษที่ต้องมีอีกอย่างคือต้องหลบรถสิบล้อบรรทุกดิน เพราะถ้าหลบไม่ถูกจังหวะอย่างน้อยๆ ก็จะโดนน้ำในหลุมดินลูกรังที่รถสิบล้อวิ่งผ่านกระเซ็นโดนชุดนักเรียน (ที่ไม่ค่อยขาว เพราะโดนฝุ่นลูกรังเป็นปกติ)

ถนนดินลูกรังที่สิบล้อบรรทุกดินวิ่งผ่านนั้น จะเป็นหลุมเป็นบ่อเยอะมาก ดังนั้นทักษะที่ต้องมีอีกอย่างคือทักษะการขับมอเตอร์ไซค์หลบหลุม ไม่ใช่หลบทีละหลุมนะครับ ต้องวางแผนล่วงหน้าไปหลายๆ หลุมอย่างต่อเนื่องจนถึงบ้าน ไม่แน่ใจว่าทักษะนั้นจะช่วยในการวิเคราะห์อะไรต่อมิอะไรในชีวิตในปัจจุบันหรือเปล่า แต่ก็น่าจะมีส่วนอยู่ครับ เพราะสังเกตว่าตัวเองชอบวางแผนถึง "ขั้นต่อไป" ในทุกเรื่องที่กำลังทำอยู่เสมอ