ความเห็น


อาจารย์ธวัชชัยครับ ดีใจที่ใจท่าน "ยังไหว" ผมเคยลาออกจากตำแหน่งและเงินเดือนก้อนใหญ่ไปทำสวนที่น่านสองเดือนเต็มๆ ที่สุขภาพกาย-ใจ กลับมา เพราะปลดหัวโขนต่างๆ ออกมาอยู่กับสองมือ สองเท้า และหนึ่งใจ บนที่ดินสองไร่ที่ทำเองทั้งหมดยกเว้นการขุดบ่อน้ำลึก 8 เมตร ตอนเช้าๆ ขี่จักรยาน 4 กิโลเมตร พลบค่ำก็ขี่กลับ พอมั่นใจว่าแค่นี้อยู่ได้ นอกเหนือนั้นคือสิ่งเสริมเติมแต่ง ที่แน่ชัด คือ แน่ใจว่าใช้หนี้แผ่นดิน แบบไม่เอาเปรียบ เอาแต่ได้ ทราบจากอาจารย์จันทวรรณว่าอาจารย์ขี่จักรยานไหวอยู่

ผมขอแบ่งปันเรื่องอิมใจ ราว พ.ศ. 2548 ชายชราพ่อของพยาบาล ทราบว่าผมอนุรักษ์จักรยานก่า ท่านจึงนำจักรยานราเล่ห์แท้แสนรัก (แต่สภาพสนิมเขรอะ) มาให้ ผมจอดทิ้งไว้จมน้ำท่วมเมื่อ ปี 49 พอน้ำลดเห็นแล้วสงสารจักรยานจึงนำมาบูรณะจะดีกว่าเดิม ซื้ออะไหล่เกียรจาก ebay มาใส่ ผมเอามาขี่โก้ๆ นานพอควร นึกถึงเจ้าของเดิมที่ป่วยด้วยไตวายเรื้อรังต้องฟอกเลือดสัปดาห์ละสองครั้ง คงทุกข์ไม่น้อย ผมจึงนัดให้มารับจักรยานคืน ท่านก็ฝืนสังขารมาลูบคลำจักรยานคู่ชีพน้ำตาซึม ผมคะยั้นคะยอให้ท่านขี่ออกจากบ้านผมไป ผมจำภาพแห่งความสุขนั้นติดตา เวลาผ่านไปแล้ว 5-6 ปี ชายชราคนนี้ยังมาฟอกเลือดอยู่ และยังขี่จักรยานคันเดิมนี้ได้ ผมเป็นเพียงผู้บูรณะพลอยเป็นสุขไปด้วย

ปันความสุขมาให้นะครับ

ฝากภาพจักรยานเก่าที่ถูกเจ้าของเดิมทอดทิ้ง พอผมจะไปบูรณะ มันถูกชั่งกิโลขายไปหลังบันทึกภาพนี้ไม่นาน เสียดายที่จะไม่มีใครได้ขี่มันอีก

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี