ความเห็น 2418578

ปาฏิหาริย์ ... (สองปีกของความฝัน)

มิค่อยได้แวะเวียนเยี่ยมเยียนท่าน

เกรงว่าอ่าน...มิเข้าใจในเรียงถ้อย

ด้วยอิงจันทร์ อยู่ประสาครูป่าดอย

ต้นทุนน้อย ระยะห่าง สร้างกำแพง

กลัวกลัวกล้ากล้า...มาแบบเสี่ยง

อ่านร้อยเรียง  บันทึกนี้ มิแอบแฝง

เข้าใจง่าย ได้รสธรรม คำแสดง

มิปรุงแต่ง ให้ลำบาก ยากตีความ

ท่านจึงคือ ปาฏิหารย์ สะพานกล้า

ให้คนล้า เติมความเก่ง  ไม่เกร็งขาม

ขอแลกเปลี่ยน เรียนรู้บ้าง อาจบางยาม

เพื่อลดความ ต่างระดับ  นับก้าวเดิน

เรียนอาจารย์Ico48Wasawat Deemarn

           อิงจันทร์แสดงความคิดเห็นในบันทึกของสมาชิกที่เป็นนักวิชาการน้อยมากค่ะ ด้วยเหตุผลหลายประการ

           1) บันทึกของครูอิงส่วนมากไม่เป็นวิชาการ(ค่อนข้างจะบันเทิง ไร้สาระศาสตร์55555+) จึงมิค่อยมีสมาชิกที่เป็นนักวิชาการเข้าเยี่ยมเยียน

           2) ครูอิงเองรักษาระยะห่าง ด้วยคิดว่า ต้นทุนความรู้ของเราอาจไม่ถึง อ่านบันทึกไม่เข้าใจ โดยเฉพาะบันทึกที่เป็นภาษาต่างประเทศคำ  ภาษาไทยคำ (ก็เข้าใจหล่ะนะว่าเป็นภาษาวิชาการ เราบกพร่องเอง)

           3) บางครั้งทำใจกล้า ลองแสดงความคิดเห็น ปรากฏว่า เขาไม่ตอบ ฮือ...ฮือ เขาตอบคนอื่น พอถึงเราเขาหยุด ขึ้นบันทึกใหม่หนีเลย เป็นอย่างนี้หลายครั้ง ที่จริงแค่ตอบสั้น ๆ ว่า ขอบคุณค่ะ ขอบคุณครับ ก็พอใจแล้ว (เป็นคนที่ชอบติดตามการตอบความคิดเห็นเสมอ) ทำให้ไม่กล้าอีกเลย 

           4) นักวิชาการที่ครูอิงเข้าไปแสดงความคิดเห็นแล้วมีความสุขมาก ไม่รู้สึกถึงระยะห่าง คือ ท่านอาจารย์ "แผ่นดิน"  แต่ระยะหลังท่านไม่ค่อยได้เขียนบันทึก

  • เห็นอาจารย์เข้าไปแสดงความคิดเห็นที่พี่จันทน์รักษ์ แบบว่าดีมาก น่ารัก ครูอิงเลยขอมาทำความรู้จักอย่างเป็นทางการ โดยเข้าไปหน้าประวัติ ชอบมากค่ะ และคิดว่า ในระยะห่างที่ตัวเองตั้งไว้ คงสามารถลดลงได้  จึงกล้าที่จะก้าวเข้าหาค่ะ
  • เมื่ออ่านบันทึกของอาจารย์แล้ว ระยะห่างยิ่งลดลงเรื่อย ๆ
  • อาจารย์จึงคือ ปาฏิหารย์ หนึ่งในหลาย ๆ ปาฏิหารย์ ของอิงจันทร์  ขอบพระคุณค่ะ