ความเห็น


โยมนิค (MMM NIDA)

มาเยี่ยมชมกันแล้ว ถามตั้งข้อสังเกตได้แหลมคมมาก ขอแลกเปลี่ยนน่ะ

(๑) ความรักที่ปราศจากรักได้หรือไม่?  รักแท้ปราศจากรักเทียมได้ แต่รักเทียม ปราศจากรักแท้ไม่ได้

(๒) ความรักจะปราศจากความเข้าใจในรัก  รักแท้ (True Love) หรือ (Loving Kindness) จะต้องไปด้วยกันกับคำว่า "ความเข้าใจ" และต้องเป็นความเข้าใจที่เรียกว่า เข้าใจชอบ (สัมมาทิฐิ) (Right Understanding) ซึ่งตัวสัมมาทิฐิคือ องค์ประกอบที่สำคัญของปัญญา   ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ ความรักจะขาดตัวปัญญาไม่ได้  เจ้าความรักต้องมีเพื่อนแท้สักคน ซึ่งเพื่อนคนนั้นคือ "ปัญญา" เพราะเพื่อนคนนี้จะช่วยให้มองเห็นทุกอย่างตาม "เนื้อผ้า" หรือตามความเป็นจริง ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ของความโกรธ เกลียด และความหลง

(๓) รักกับความเห็นอกเห็นใจ   ถ้ากล่าวถึง "รักแท้" หรือ "เมตตา" ย่อมเป็นสิ่งเดียวกันกับคำว่า "เห็นอกเห็นใจ" แต่เพียงเห็นแค่ "เห็นอกและเห็นใจ" ย่อมเพียงพอ ฉะนั้น จำเป็นต้องมีธรรมะอีกตัวค่อยเข้าไปช่วยเหลือและเกื้อหนุน คือ "กรุณา" เพราะกรุณา คือ การเข้าไปช่วยเหลือเมื่อเห็นเพื่อนกำลังประสบกับความทุกข์ทรมานในมิติอย่างใดอย่างหนึ่ง

(๔) การมีรักแท้ จะพาเราเข้าไปสู่เส้นทางของความสุข  แต่การมีรักเทียมเข้ามาผสมปนเป หรือแยกไม่ออกว่าอะไรคือแท้หรือเทียม ย่อมทำให้คนที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับรักต้องสบักสบอม

สรุปสุดท้ายคือ "รักเธอแล้วแย่ รักแม่ดีกว่า"

ด้วยสาราณียธรรม

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี