ความเห็น 2353768

ชีวิตที่เมืองลาว : ฝากไว้ให้ลูกหลานดู...

เขียนเมื่อ 

งานที่เราทำแล้วได้รับ “เงิน” เป็นผลตอบแทน เมื่อเงินหมดไป ความสุขนั้นก็หมดไปด้วย

แต่ทว่างานที่เราทำแล้วได้รับ “กุศล” เป็นผลตอบแทน ไม่ว่านานแค่ไหนความสุขนั้นจะติดอยู่กับใจของเราตลอดไป...

เงินใช้ซื้อข้าวกินอิ่มได้หนึ่งมื้อ แต่กุศลนั้นทำให้ใจเราอิ่มได้หลายวัน หลายเดือน หลายปี หลายภพ หลายชาติ

การใช้แรงทำงานแลกเงิน ได้มาแล้วก็เสียไป หมดแล้วก็ต้องหาเอาใหม่

การใช้แรงทำงานแลกับกุศล ได้มาแล้วไม่หายไปไหน เป็นสมบัติที่ใครจะมาขโมยไม่ได้

เงินเป็น “สมบัติกำพร้า” หามาแล้วก็ต้องเสียไป ไม่เสียตอนอยู่ก็ต้องเสียตอนตาย

แต่บุญกุศลนั้นแลจะติดตามเราไปนับภพ นับชาติ

ร่างกายที่เราได้เราเกิดมานี้ มีไว้เพียงหาเงินเท่านั้นหรือ

ถ้าหากได้อัตภาพอันประเสริฐ ได้เกิดมาเป็นมนุษย์แล้วพบพระพุทธศาสนาแล้วนั้น จึงตั้งใจ ตั้งกาย เสียสละ ทำความดี เพื่อให้มีบุญ มีกุศล ติดตามมายาม “ตาย...”