ความเห็น


สวัสดีครับคุณครูวัลลภ ตั้งคณานุรักษ์

หลังจากเดินทางรอนแรมเฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวมาอย่างต่อเนื่อง  พอที่จะสรุปเป็นเนื้อหาได้อย่างชัดเจนว่า  การที่จะปลูกต้นไม้งามเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรใหญ่ได้ 

ประการแรกสุด  บุคคลที่ให้กำเนิดชีวิต  คือพ่อ  แม่  ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่ง  ในการเฝ้าถนอมและเลี้ยงดู  อบรมบ่มนิสัย  เฝ้ารักทำนุบำรุง  กระผมเองเป็นพ่อ  และมีเด็กอยู่กับบ้านด้วยกันหลายท่าน  ก็ต้องคอยเฝ้าบำรุงต้นไม้ให้เป็นครูเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา 

ฐานแห่งชีวิตของเด็กคือพ่อ  คือแม่  เด็กที่มาอยู่ในบ้านศูนย์ฝึกจักรยาน  พื้นฐานการอบรมสั่งสอนมีความแตกต่างกันอย่างมาก  ถ้าพ่อแม่มีความใส่ใจต่อสิ่งที่พ่อแม่คิด  ต่อสิ่งที่พ่อแม่สอน  ก็จะช่วยทำให้จิตของเด็กเกิดการเรียนรู้อย่างลึกซึ่ง  แต่ถ้าพ่อแม่สอนลูกว่า  ขนมอย่าแบ่งให้ใครทาน  เก็บไว้จะได้กินเมื่อหิว  พ่อแม่ก็ได้สร้างพื้นฐานให้กับเด็กไปในอีกแนวทางหนึ่งเช่นกัน 

......

ความสำคัญคือพ่อกับแม่  และที่สำคัญควบคู่กันคือมิตรผู้มีความอารี  กัลยาณมิตรที่งดงาม  หากเด็กคนหนึ่ง  ถูกแวดล้อมไปด้วยกัลยาณมิตรที่งดงาม  มิตรที่งดงามจะเป็นคำตอบให้กับเด็กได้เห็นโลกที่เสียสละ  โลกของความเป็นพลเมืองจิตอาสารับใช้  โลกของความเกื้อกูล 

.....

ถ้าถามว่า  เราจะไปหามิตรที่งดงามได้ที่ไหน  ก็ตัวเรานี้นี่เองที่เป็นมิตรที่งดงามให้กับเด็กได้  เราจะเป็น เราจะทำได้อย่างไร  เราผู้มีหน้าที่ในหลายเรื่องหลายประการ  จะเป็นมิตรที่งดงามให้กับเด็กได้ไหม  กระผมเข้าใจว่าเราคือมิตรที่สามารถสร้างสรรค์เด็กในความดีงามได้ 

กระผมมีเด็กชายคนหนึ่ง  ที่เป็นไม้อ่อนต่อโลกที่ดัดได้ด้วยความดีงาม  อายุยังน้อย  เมื่อเราทำการปลูกต้นรักพร้อมกับพ่อแม่ด้วยการเป็นมิตรที่งดงาม  พ่อแม่ช่วยอบรมบ่มความดี  มิตรที่งดงามช่วยส่งเสริม  มิตรที่งดงามนั้นเมื่อเทียบเคียงให้กว้างขึ้น  คือเราและท่าน  คือคุรุ  คือครู  คือผู้ประกอบอาชีพทุกอาชีพ  คือมนุษย์ทุกชีวิต  เป็นบุคคลผู้ทำหน้าที่มิตรที่งดงาม

......

แต่ว่า  ในขณะที่พ่อแม่สอนอบรมบ่มนิสัยให้ความรัก  มิตรที่งดงามกำลังทำอะไร  มิตรที่งดงามจะช่วยพ่อแม่ได้หรือไม่  เพราะเราคือกงล้อของสังคมที่กำลังเคลื่อนไหว  เราบรรทุกหัวใจของเขาไปด้วยสิ่งอันใด 

.......

กระผมก้มลงเก็บขยะ  สอนเด็กให้ไม่เดินก้าวข้ามเศษขยะ  โรงเรียน  ชุมชน  คุรุ  คุณครู  ควรหรือที่จะเดินก้าวข้ามเศษขยะที่อยู่ต่อหน้าต่อตา  เมื่อคุรุ  ครู  พ่อแม่  บุคคล  ไม่เดินก้าวข้ามเศษขยะ  คือเราไม่เดินก้าวข้ามความรักต่อเพื่อนมนุษย์ และแน่นอนอย่างยิ่งว่า  เราไม่ก้าวข้ามความรับผิดชอบ

.......

คำตอบของกระผม  ที่ค้นหามาว่า  เราจะวางปัญหาทั้งหลายทั้งปวงได้อย่างไร 

'' คือมีพ่อแม่เป็นฐานราก  มีมิตรที่งดงามเป็นคู่ชีวิตให้กับเด็ก ''

....

ขอเรียนเชิญท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน  เดินทางเข้าไปสัมผัสมิติทางจิตวิญาณในการช่วยกันก่อร่างสร้างชุมชนแห่งความรัก  ด้วยมิตรที่งดงามดังที่กล่าวถึงขอรับ

....

ด้วยความเคารพครับคุณครู

เนิ่ม ชมภูศรี

http://gotoknow.org/blog/abcdefa/423241

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี