ความเห็น


ทักทายคุณแว้บ ยามบ่ายนะครับ

ขอบคุณที่ยังติดตามอยู่ ผมไม่หายไปไหนครับ แต่เป็นคนเขียนช้า หน้าร้อนอย่างนี้ ดื่มน้ำผลไม้เย็นๆ อาบน้ปะแป้ง นอนอ่านหนังสือ เลี้ยงลูก หยอกเมียอยู่บ้านสบายที่สุด จริงๆก็ขี้เกียจพบปะผู้คนมากๆด้วย ถ้าจะออกไปทำงานกลางแจ้งก็ตามแต่โอกาสและความจำเป็นครับ

ผมคิดว่าคุณแว้บมีจุดแข็งในตัวเองอยู่แล้วนะครับ อย่างน้อยที่ผมมมองเห็นในข้อเขียนของคุณก็คือ คุณไม่มีความเชื่อที่ชัดเจน ไม่มีมาตรฐานหรือบรรทัดฐานในการมองสิ่งต่างๆ ก็นี่ไงล่ะครับจุดแข็งของคุณ!!!

เป็นแก้วน้ำที่มีรูให้น้ำไหลออกไปได้เรื่อยๆ พร้อมที่จะให้มีน้ำใหม่ที่ใสกว่าเข้าไปเติมเต็มอยู่ตลอดเวลา.... 

ถ้าคุณจะเป็นโพสต์โมเดิร์นนิสต์ ลืมไปได้เลยเรื่องมาตรฐาน เพราะแนวคิดสกุลนี้ปฏิเสธการตั้งทฤษฎีสากล ปฏิเสธการตั้งมาตรฐาน เพราะมองว่านั่นเป็นเรื่องการใช้อำนาจครอบงำกักขังความรู้

แต่ตัวโพสต์โมเดิร์นเองก็มีปัญหาในตัวเองนะครับ จะเลือกหยิบใช้ในฐานะเครื่องมือในการมองสังคมล่ะก็พอไหว แต่จะให้ใช้ชีวิตตามก้นแนวคิดนี้ทึดๆ ผมว่ามันสุดโต่ง

ปัญหา (และมวลหมู่ศัตรู) ก็จะตามมาอีกเป็นกระพรวนในขณะที่มิ่งมิตรก็จะลี้หลบไปอย่างรวดเร็ว...

ถ้าเราดูแม่ครัวที่เก่งๆ (ส่วนใหญ่ ไม่จำเป็นต้องแขวนใบประกาศมากันรันตีว่าจบจากสำนักไหน) จะพบว่า เธอใช้เครื่องปรุงที่หลากหลาย และสามารถหยิบนุ่นหยิบนี่มาใช้แทนกันได้สารพัด

ถามว่าเธอต้องเคร่งครัดมากมายอะไรกับส่วนผสม เครื่องปรุง ลำดับขั้นการปรุงไหม ผมว่าคนที่เก่งจริงจะพลิกแพลงได้เสมอ เช่น ไม่มีซอส ก็ใช้เกลือ ไฟแก๊สไม่มี ก็ใช้ถ่านหุงแทน

แต่ท้ายสุด บทสรุปออกมาเป็นอาหารชวนน้ำลายหกได้เสมอ

เราจะใช้แนวคิดทฤษฎี โดยไม่ยึดติดกับยี่ห้อ หรือระเบียบอย่างที่แม่ครัวมือฉมังทำได้ไหม?

 

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี