สวัสดีค่ะคุณชนิดา

  • เด็กผู้ชายปกติก็ซนอยู่แล้วค่ะ  เรื่องเอาแต่ใจน่ะก็เป็นธรรมชาติของเด็กๆ
  • เลียนแบบถือว่าเป็นการเรียนรู้อย่างหนึ่ง
  • ทำอะไรด้วยตนเองแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่น ตั้งใจ รู้จักการพึ่งตนเอง มีความมั่นใจในตัวเอง
  • ลูกชายคนนี้มีข้อดี ข้อเด่นชัดเจนค่ะ
  • ส่วนเรื่องที่คุณแม่ปวดหัวน่ะ จริงๆ แล้วก็เป็นเรื่องธรรมดาๆ ที่ครอบครัวส่วนใหญ่พบเจอเสมอๆ 
  • โดยธรรมชาติแล้ว เด็กวัยนี้ยังไม่รู้จักเหตุผล มีแต่สัญชาตญาณ เช่น เอาตัวรอด ตอบสนองความต้องการของตนเองเป็นหลัก  ทำให้พฤติกรรมเด็กบางคนจึงดูร้ายกาจ และการทำโทษเด็กก็ไม่ได้ผล
  • คุณแม่ทำใจให้สบายๆ นะคะ ตั้งสติไว้เสมอ ตั้งใจอย่างเด็ดเดี่ยวว่าจะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของลูกชายให้ได้
  • คุณแม่สำรวจว่ามีอะไรบ้างที่ลูกชายมักจะออกอาการดังกล่าว  ถ้าไม่เดือดร้อนใครๆ ก็ปล่อยเขาทำเถอะ  
  • ก่อนจะให้เขาไปเล่นกับกลุ่มเพื่อน แม่ต้องอธิบายให้เขาเข้าใจก่อนว่าึควรทำอย่างไร เช่น เล่นของเล่นที่ยังไม่มีใครหยิบนะครับ  ถ้าอยากจะเล่นของเพื่อนให้ขอก่อน และต้องรอด้วย เป็นต้น
  • ระยะแรกๆ คุณแม่ควรกำกับดูแล หากมีปัญหาให้แยกตัวลูกออกมาอยู่ห่างๆ ทันที เพื่อย้ำให้เขารู้ว่าทำอย่างนี้ไม่ได้ แต่อย่าแสดงความโกรธ ใส่อารมณ์  ให้อดทนพูดจาสั่งสอนดีๆ บ่อยๆ
  • อยู่บ้านหากมีทีท่าจะรังแกพี่สาวก็รีบแยกทันทีเช่นกัน เขาก็จะได้รู้ตัวว่าเป็นสิ่งไม่ดี ทำเช่นนั้นไม่ได้  ถ้าเล่นกะใครไม่ได้ก็ให้อยู่กับแม่หรือพ่อ
  • คุณแม่อย่าได้รู้สึกอายเลยนะคะ ยิ่งจะทำให้รู้สึกไม่ดีต่อลูก  สายสัมพันธ์จะสั่นคลอน 
  • เคล็ดลับประการหนึ่งคือ กอดลูกค่ะ กอดนิ่งๆ นานๆ  เขาร้องเขาทุบก็ให้กอดๆ ๆ ๆ ไว้ จนกว่าจะสงบ แล้วพูดกับเขาดีๆ  หากเราไม่มีอารมณ์จะพูดก็ให้เงียบๆ ก่อนอย่าเอะอะโวยวาย 
  • ขอให้คุณแม่อดทนนะคะ ลูกโตขึ้นทุกวัน ไม่นานก็จะผ่านพ้นไปได้ เด็กๆเรียนรู้ที่จะปรับตัวเองอยู่แล้วค่ะ 
  • เป็นกำลังใจให้ค่ะ  สู้ สู้ เฮ้