ความเห็น


สวัสดีครับคุณครูหยุยที่เคารพ

.................

กระผมได้มีการติดตามเรื่องการทำงานของคุณครูมา ได้ทราบข้อมูลเรื่องการดูแลช่วยเหลือเด็ก และไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง จะได้มีโอกาสในการนำเสนอความคิดให้คุณครูทราบ และวันนี้กระผมได้เข้ามานั่งอ่านคำตอบ คำพูด คำบอกเล่าของคุณครู กระผมเรียนบอกตามความจริงใจ อ่านทุกตัวอักษรที่มีการตอบ อ่านทุกตัวอักษรที่มีท่านผู้มีเกียรติถาม...

.......

ประทับใจอย่างมาก ดีใจอย่างยิ่ง ที่มีคุณครูที่เป็นดั่งเปลวเทียนส่องแสงนำทาง กระผมทำได้เพียงแต่ขอให้พลังใจให้กับคุณครู ให้มีกำลังใจในการทำงานในสิ่งที่ครูรัก เพราะงานของครูที่ทำ คืองานที่ใช้ความรักเป็นพื้นฐาน กระผมดีใจอย่างยิ่ง ที่ได้รับเกียรติอย่างมากในคำยกย่องของคุณครู ประสงค์ที่จะฝากพลังใจจากหนึ่งในดวงใจจิตนี้ ด้วยจิตที่นอบน้อมอย่างยิ่งเมื่อได้สัมพันธ์ทางกาคิดคำสื่อสาร..

..............

คำว่าครูนี้....ยิ่งใหญ่มากสำหรับกระผม ผมเคยโดนครูตีจนน้ำตาไหล ถูกนวดน่องด้วยไม้สนข้างโรงเรียน ครูก็ยังให้เกิดสำนึกจิตด้วยตนเอง ครูให้ผมไปเลือกไม้สนมาเอง ว่าจะเลือกขนาดเล็กหรือขนาดใหญ่ ครูให้กระผมไปเลือกเอง

................

การเลือกไม้เรียวของกระผม ผมเลือกด้วยจิตสำนึกที่รู้ผิดชอบอย่างแท้จริง ผมเลือกไม้สนให้ครูทำโทษตัวเอง ด้วยไม้สนที่เกิดจากความสำนึกในความผิด กระผมให้ครูตรีด้วยความเต็มเปี่ยมในจิตใจ ว่าจากนี้ไป กระผมจะไม่ทำให้ครูต้องลงโทษอีกต่อไป

........................

การลงโทษ .... มิใช่การที่จะทำให้ปัญหาหมดสิ้นไปได้อย่างแท้จริง แต่การที่จะทำให้เราเกิดสำนึกจิตในความดีงาม ในความรับผิดชอบ มีความสำนึกจิตต่อผลที่จะตามมา ต่อผลเสียที่เกิดขึ้นกับเด็กและเยาวชน ผลที่ทำให้ลูกของกระผมไม่ต้องมานั่งร้องไห้คร่ำครวญถึงเพื่อนชาย ผลของการที่จะทำให้ลูกของกระผมไม่เล่นปืนผาหน้าไม้ ผลของการที่ลูกของกระผมไม่ติดยึดในค่านิยมตาม ๆ กัน ผลของการที่ลูกของกระผมนั่งรถเมล์ไปโรงเรียนแล้วถูกเพื่อนนักเรียนรุมทำร้าย

........

คุณคิดว่า ปัญหาเหล่านี้ จะแก้ไขด้วยอะไร คุณเห็นความจริงไหม ว่าความมีสำนึกจิตที่แท้จริงได้นั้น จะช่วยสลายปัญหาได้ทั้งหมด แต่การลงโทษ จะไม่ช่วยสลายปัญหาได้เลย เพราะการลงโทษคือการบีบบังคับ จบจากการลงโทษ ก็คงเหลือรูปแบบใหม่ที่ให้มาแก้ไขอีกอย่างต่อเนื่องไม่รู้จบ นี้คือปัญหาที่สืบเนื่องมานับแต่กำเนิดมนุษย์

..

จิตสำนึกแห่งความดีงาม คือการที่เราต้องมีความรับผิดชอบอย่างแท้จริง เมื่อผมรู้ว่า ทำสิ่งนี้ไปแล้ว มันส่งผลร้ายต่อลูกของเรา เราจะทำหรือ เมื่อผมเห็นว่า ใส่อย่างนี้ไปแล้ว จะทำให้ลูกของเรารับสนองตอบด้วยสิ่งที่เรามอบให้ เรายังจะทำอยู่อีกละหรือ นี้คือความรับผิอดชอบของคุณกับผมใช่หรือไม่

..............

ครูของกระผม ได้ให้สำนึกจิตและความรับผิดชอบอย่างใหญ่ยิ่ง ครูให้กระผมเดินไปเลือกไม้เรียวงามเอง ในระหว่างทางเดิน ผมพบว่า เราไม่ควรที่จะเลือกไม้เรียวกิ่งก้านเล็ก ๆ เพื่อหลบหลีกความเจ็บปวด ในระหว่างทางเดินไปต้นสน ผมพบว่า ไม้สนที่เหมาะสมกับกระผม คือกิ่งไม้สนที่กระผมเต็มใจเลือกให้คุณครู เพราะครูได้ให้จิตสำนึกใหม่กับตัวกระผมเอง

..........

ความรับผิดชอบ

ด้วยความเคารพครับคุณครู

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี