ความเห็น


ครูหยุยคะ ดิฉันรับเด็กที่ถูกทอดทิ้งมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม ดูแลยากมาก เพราะเด็กมีปัญหาทางจิตใจ แต่เมื่อโตขึ้นก็ค่อยๆ ดีขึ้น แต่ก็นั่นแหละพอเข้าสู่วัยรุ่นก็เอาเลย ทุกความเสี่ยง ทุกวันนี้ไม่ได้เลี้ยงดูเธอแล้วแต่ต้องเลี้ยงดูหลานแทน ย่าเอาไปคน ยายเอามาคน ก็สงสารเธอนะ คอยแต่ให้กำลังใจให้เธอตัดสินใจลุกขึ้นสู้ แต่เธอก็ไม่สู้ พ่ายแพ้กับสิ่งรอบข้างตลอดมา เธอรู้ตัวดี ว่างๆ เราก็จะคุยกันทาง hi5 ดิฉันก็คอยเอารูปหลานขึ้นบ้าง ทำยากหน่อย มันต้องปรับขนาดภาพ แต่ก็รู้สึกดี อยากบอกว่าสิ่งดีๆ ที่ใครๆ ก็ยอมรับดิฉันก็พยายามจัดให้ แต่ก็ได้แค่นี้แหละ ทุกวันนี้ก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า เราให้เขาเต็มที่แล้วจะผิดจะถูกก็แล้วแต่ ได้แค่ไหนก็แค่นั้น แล้วก็ยังหวังอยู่ลึกๆ เสมอว่า สักวันหนึ่งลูกจะลุกขึ้นมาหยัดสู้ด้วยตนเอง และถ้าดิฉันดูไม่ผิด ดิฉันรับรู้ได้ว่าเธอรักดิฉัน เธอไม่เคยรบกวนดิฉันมาเป็นปีแล้ว ได้แต่โทรหาแล้วก็คุยกันทางhi5 และที่สำคัญดิฉันก็รักเธอเหมือนกัน สิ่งที่ดิฉันคิดว่าน่ากลัวที่สุดก็คือกระบวนการค้ายาเสพติด เป็นกระบวนการที่ทะลุทะลวงได้อย่างน่ากลัว เด็กๆที่จิตใจไม่เข้มแข็งพอต้านไม่ไหวหรอกค่ะ แล้วกระบวนการนี้ก็ยังคงครองแชมป์อยู่นั่นแหละ ใครล่ะ จะช่วยได้

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี