ความเห็น 2150909

เขาอายุ 3 ขวบกับ 3 เดือน แล้ว

กัลยาณมิตตา
IP: xxx.49.193.107
เขียนเมื่อ 

เขาอีกคนก็กำลัง ๕ ขวบ ....เป็นหลายโรคคล้ายกันค่ะ

คือโรคปวดท้องมากที่สุด ตอนทานต้องกินข้าว

ส่วนโรคขี้เกียจแปรงฟันนั้นหายไปเมื่ออายุประมาณ ๔ ขวบแล้ว

เนื่องจากได้ยาสีฟันประเภทเดียวกับฮีโร่ (พ่อ)

นิทานที่เล่าประจำคือ มีแต่ผู้ใหญ่เท่านั้นที่แปรงฟันได้

และหนูตัวสูงจังเลย เลยขอบอ่างล้างหน้าแปรงฟันแล้วเนอะ

สมัยก่อนยังต้องยืนบนเก้าอี้เกาะขอบอ่าง....และ ชื่นชม ชื่นชม ชื่นชม

รวมถึงมีภาระกิจต้องสอนน้อง ๆ ที่โตไล่ ๆ กันขึ้นมาแปรงฟันอีก

(ที่บ้านเขาเป็นพี่ มีน้องฝาแฝดอีก สอง ซึ่งเป็นลูกพี่สาวค่ะ)

ตอนนี้โรคที่กำเริบมากที่สุดคือง่วงนอน ตอนต้องหัดท่องหนังสือ

(หัดอ่าน ก อะ กะ ก อา กา, บ อา น บาน ไม้โท บ้าน)

ถึงกับ ทำเป็นหลับแล้วจริง ๆ นะ เรียกก็ไม่ยอมตื่น

และขี้โวยวาย วุ่นวาย จุ้นจ้าน เวลาเราตอบสนองช้า หรือต้องการให้เราช่วยอะไรแล้วเรายังนิ่ง ไม่สนใจ

นี่แหละหนา

สรุปได้คือ

เวลาอยู่กับเด็กแล้วต้องอยู่ทั้งหมดจริง ๆ เลยค่ะ ทั้งตัวและหัวใจ

เพราะเขาเรียกร้องอย่างนั้น ๆ อย่างจริงจัง อย่างเอาเรื่องเอาราว

และต้องทำตนเองให้ช้าลงอย่างมาก เวลาต้องอธิบาย โน้มน้าว ชักจูง

คิดชุดภาษาในการสื่อสาร ที่น่าดึงดูด คาดเดาความต้องการ ความสนใจของเขา ไม่ใช่ของเรา

ในหลาย ๆ ครั้ง สถานการณ์ไม่อนุญาตให้เราช้าได้เลย ...

แต่รีบตอบสนอง หักล้าง ไปก็ไม่สำเร็จอยู่ดี

ความสามารถที่เพิ่มขึ้นของคนดูแลเด็กคือ การเจรจาต่อรอง การมองให้เห็นความต้องการของเขาไม่ใช่ของเรา

การยุติความขัดแย้ง โดยทำให้เขารู้สึกว่าเขายังได้สิ่งที่ต้องการอยู่

หรือมีสิ่งที่น่าสนใจและน่าต้องการมากกว่า สนุกกว่าที่เขากำลังอยากได้

โดยที่เราไม่เสียเจตนาและหลักการ

พี่เล่าได้สนุกและเห็นภาพ

จนทำให้คิดถึงเขาของเรา และวิธีที่เราทำกับเขาตลอดมา

ชัดเจน

หากมีเวลาอยากอ่านอีกนะคะ