สวัสดีค่ะคุณ natthamon
- นี่ก็เป็นปัญหาหนึ่งของเด็กบ้านแตกค่ะ จิตใจของเด็กค่อนข้างเปราะบางและอ่อนไหว
- พฤติกรรมที่แสดงออกสะท้อนให้เราเห็นว่า เค้ากลัวถูกทอดทิ้ง กลัวที่จะสูญเสีย กลัวความโดดเดี่ยว กลัวสารพัดอย่างค่ะ
- เด็กอยู่กับป้า คงรักป้ามากจึงมีความผูกพันอย่างเต็มเปี่ยมหัวใจ ไม่อยากจะพลัดพรากจากกันไปแม้แต่นาทีเดียว (เว่อไปไหมค่ะ แต่นี่แหละเป็นความรู้สึกของเด็กจริงๆ จึงทำให้เค้าสร้างเรื่องปวดหัว ปวดตา หรืออาการไม่สบายต่างๆ ขึ้นมาเป็นข้ออ้าง เพื่อที่จะได้อยู่กับป้า)
- เมื่อทำความเข้าใจได้อย่างนี้แล้ว คุณป้าก็ต้องแปลงร่างเป็นเทพธิดาให้กับหลานรักล่ะค่ะ
- แรกสุด เราต้องสร้างความมั่นใจให้กับเด็กก่อนว่า เรารักเค้าจริงๆ นะ แสดงออกทั้งคำพูด กริยาอาการ และน้ำเสียงที่อ่อนโยน พยายามสัมผัสเด็กให้มากๆ โดยเฉพาะการโอบกอด สบโอกาสให้กอดทันที บ่อยๆ ด้วย หากสถานที่ไม่อำนวยก็ใช้การสัมผัสอย่างอื่น เช่น จับมือถือแขน ลูบหลังลูบไหล่ (เทคนิคพิเศษ...ขณะกอดเด็กควรกำหนดจิต แล้วส่งกระแสจิตที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ความเมตตา ความปรารถนาดีของเราไปให้เค้า ใช้ความรู้สึกนึกคิดแผ่กระแสนี้จากใจเราผ่านตัวเราไปหาเด็ก ประมาณครึ่ง - ๑ นาที)
- ต่อมาพูดให้เหตุผลง่ายๆ กับเด็ก ถึงความสำคัญของการไปโรงเรียน เช่น หนูจะฉลาด อ่านเขียนหนังสือได้ หนูจะมีเพื่อนเล่น และย้ำเสมอว่าป้ารักหนู คิดถึงหนู ป้าไปทำงานหนูไปโรงเรียน เราต้องอดทนกันนะ พอเลิกเรียนแล้วเราก็จะได้เจอกัน แล้วเวลาที่คุณป้าเจอคุณหลานตอนเย็น อย่าลืมสวมกอดหอมแก้มกันด้วย
- ขั้นต่อไป ให้รางวัลค่ะ เช่น หนูไปโรงเรียนนะ กลับมาป้าจะทำขนม...ให้กิน ป้าจะพาไปดู... ป้าจะเล่านิทาน....ให้ฟัง ป้าจะพานั่งรถเที่ยวรอบเมือง อะไรก็ได้ค่ะที่คาดว่าจะถูกใจเด็ก และไม่เสียงาน เสียเงินนัก แต่ระวังอย่าให้ดูเหมือนว่าติดสินบนเด็ก
- ขอเป็นกำลังใจให้คุณป้าของหลานค่ะ