สวัสดีครับ นักศึกษามือใหม่ [

สังหาริมทรัพย์อันมีค่า ได้มีนักกฎหมายให้ความเห็นไว้เป็น 2 ฝ่าย คือ

ฝ่ายแรกอธิบายว่า สังหาริมทรัพย์อันมีค่า คือ สังหาริมทรัพย์ที่ได้รับการปฏิบัติเสมือนหนึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ เช่น เรื่องกำปั่นหรือเรื่อมีระวางตั้งแต่ 6 ตันขึ้นไป เรื่อกลไฟหรือเรือยนต์มีระวางตั้ง 5 ตันขึ้นไป แพ สัตว์พาหนะ ซึ่งการซื้อขายจะต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนเช่นเดียวกับอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งไม่ได้ถือตามราคาเงินเป็นสำคัญ

ฝ่ายที่สอง อธิบายว่า นาจะหมายรวมถึงสังหาริมทรัพย์อันมีค่าหรือราคาสูงด้วย เช่นเพชรพลอย เครื่องลายคราม เป็นต้น ถ้ากฎหมายต้องการเฉพาะสังหาริมทรัพย์ที่มีทะเบียนแล้ว ก็คงบัญญัติชัดแจ้งเช่นนั้นแล้ว

คำว่าสังหาริมทรัพย์อันมีค่า ตัวบทภาษาอังกฤษใช้คำว่า value movable ซึ่งใช้คำดังกล่าวเป็นคำที่สอดคล้องฝ่ายแรกกับหลักกฎหมายในเรื่องคนเสมือนไร้ความสามารถ ซึ่งมีความสามรถในการทำนิติกรรมเป็นหลัก ความไม่สามารถตามมาตรา 34 เป็นข้อยกเว้น การตีความข้อยกเว้นต้องตีความโดยเคร่งครัด ถ้าตีความขยายความจะกลายเป็นคนเสมือนไร้ความสามารถไม่มีความสามารถเลย

ขอบคุณครับที่เข้ามาแลกเปลี่ยนความรู้ครับ