ความเห็น


ทบทวนชีวิตตัวเอง

ตอนสมัยเด็ก ผมกับคูณพ่อและคุณแม่มีชีวิตที่ยากจนคนหนึ่งในหมู่บ้าน พ่อผมรับราชการเงินเดือนพอกินพอใช้และคุณแม่ผมก็รับราชการเหมือนกัน ผมเป็นลูกคนเดียวของท่าน ผมเข้าใจว่าท่านทั้งสองรักผมมากแต่ก็แอบคิดไม่ได้ว่าท่านรักเราจริงหรือไม่ตอนที่ท่านตีเราและว่าเราว่าเรียนไม่เก่งไม่อ่านหนังสือ แต่เราก็เรียนไม่เก่งจริงๆตอนเรียนประถมผมเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัดเชียงใหม่และตอน ม.1-3 เรียนอีกแห่งหนึ่งใกล้ๆบ้าน และม.4-6 จบโรงเรียนอีกแห่งหนึ่ง แต่ผมก็ดีใจที่ได้ทำการศึกษาจนจบ ทั้งที่ฐานะเรายากจน แต่เมื่อผมเรียนจบปริญาตรี ผมก็ทำงาน คุณแม่กับคุณพ่อท่านก็ดีใจมาก แต่ท่านไม่รู้ว่ากว่าลูกท่านจะจบผมผ่านเหตุกราณ์อะไรมาบ้าง อาทิเช่น ตอนเรียนป.ตรี ผมโดนเพื่อนหลอกให้ไปเป็นเพื่อนเพื่อไปซื้อของ แต่สุดท้ายไปซื้อยาม้าแทน แต่ก็รอดมาได้และ ตอนเรียนผมก็เห็นเพื่อนสูบ มาลีฮอนน่าผมก็ได้แต่เฝ้าว่าเขาสูบกันอย่างไรแต่ผมก็ไม่เคยคิดจะลองเลยแม้แต่นิดและมีเรื่องชกต่อยกับลูกชาวบ้านที่เข้ามาหาเรื่องแต่ผมก็รอดมาได้ทุกทีแต่เพื่อนโดนจับเพราะคนที่เรียนเกษตรเขาไม่ให้ใครมหยามได้ แต่ตอนนี้ผมก็เป็นคนดีของพ่อและแม่และอีกอย่งผมดีใจมากๆคือครอบครัวของผมเริ่มมีฐานะที่ดีขึ้นตามลำดับแต่อาจมีหนี้สินอยู่บ้างแต่ก็ไม่มากและดีใจที่พ่อแม่สอนให้เรารับผิดชอบตัวเราเองว่าจะเป็นอะไรในชีวิต

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี