ความเห็น


สวัสดีค่ะ....คุณ soraya...

...ช่วงหนึ่ง..กิ่งไผ่ฯมีความรู้สึกยอมจำนนต่อชีวิตแล้วจริงๆ...จึงเกิดบทกวีบทนี้ขึ้น

แต่ก็เหมือนที่คุณบอกไว้...ใจคนเรานั้นแสนยิ่งใหญ่เกินไปที่จะยอมจำนนตลอดไป

...ขอบคุณมากมายสำหรับสิ่งดีๆที่มีให้กันเสมอมา.....ขอบคุณจริงๆ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี