ความเห็น


มาส่งกำลังใจให้คนที่อยู่ในอาการเดียวกันจ้า...อิ..อิ..

มีเรื่องจริงมาเล่าให้ฟังเป็นอุทาหรณ์นะคะ..

รุ่นน้องคนหนึ่งเป็นนักเขียนฝีมือดีทีเดียว ความคิดก็แสนบรรเจิดเฟื่องฟุ้ง จิตใจดีเือื้ออารีเขาไปทั้งบ้านทั้งเมือง

เธอรับทำงานเขียนจากการสัมภาษณ์พระอาจารย์ที่มีชื่อเสียงและเธอศรัทธามากเล่มหนึ่ง ในขณะที่เธอมีปัญหาที่ไม่คาดคิดจากงานเรียนและงานชิ้นอื่น 

เธอตั้งใจหาข้อมูลประกอบการเขียน ใช้จินตนาการสร้างตัวละครเล่าเรื่องให้สนุก ชื่อตัวละครแต่ละตัวก็สื่อความหมาย แต่..ถึงวันกำหนดส่ง เธอก็ยังไม่เสร็จ

บ.ก.ก็แสนจะเข้าใจเธอ.. บอกว่าจะรอเธอ ขณะที่คนอื่นที่ร่วมทีมทำหนังสือเซ็ตนั้นเล่มอื่นก็ทำเสร็จกันหมดแล้ว เธอยิ่งเครียด.. เธอบอกว่า..มันเกินคำว่ารู้สึกผิดไปแล้ว ยิ่งทำให้พระที่เธอศรัทธามากด้วย เธอรู้สึกบาปเพิ่มเข้าไปอีก

ในที่สุดเธอตัดสินใจส่งงานคืน บก.พร้อมข้อมูลที่หามาได้ทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว เพราะคิดว่าคงทำไม่ได้ คิดไม่ออก รู้สึกผิด เครียด...

แต่...น่าแปลกไหม.. หลังจากคืนงานไป เธอบอกว่า ในหัวเธอก็คิดออกเลยว่าจะเขียนต่อยังไงดี แต่มันก็ช้าไปเสียแล้ว

เธอบอกว่า งานนี้ทำให้เธอเห็นตัวตนของตัวเองมาก เพราะคิดว่าตัวเองต้องทำให้ดี ปล่อยให้ไม่ดีไม่ได้...

ใบไม้ฯ ก็บอกเธอว่า เป็นอาการเดียวกันเลย ยิ่งงานที่อยากทำให้ดี ยิ่งไม่เสร็จซะที เป็นอัตตาของเราล้วน ๆ เป็นอาการกลัวงานไม่ดี ทบทวนลึกลงไป ก็เพราะยึดว่าเป็นงานของตน มันต้องดี...

บทเรียนสอนใจค่ะ... แต่ก็ยังเอาตัวไม่รอด..สิ้นเดือนนี้ใบไม้ฯ ก็มีงานต้องเคลียร์ตรึมเหมือนกัน..

สู้ ๆ นะคะ ทำไปเรื่อย ๆ สักวันมันต้องเสร็จน่า...^__^...

ว่าแล้วก็ไปดีกว่า... ไปปั่นของตัวเองต่อ...

คุณณัฐพัชร์ทำเสร็จแซงหน้าใบไม้ฯ ไปได้เล้ย..ย ไม่ว่ากันอยู่แล้น..น..

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี