ความเห็น


พระมหาแล ขำสุข(อาสโย)

วันนี้อากาศหนาวทั้งวันเลย

นึกถึงเมื่อสองปีที่แล้วหน้าหนาวได้นำเสื้อผ้าไปแจกให้กับชาวเขาบนดอยสูงบ้านห้วยไร่ อำเภอเวียงป่าเป้า จ.เชียงราย ๑ คันรถกระบะ

ไปถึงหมู่บ้านตอนประมาณเที่ยงคืนถนนเหมือนไม่มีคนใช้เดินสัญจรเพราะรกและเป็นร่องเป็นหลุมไหล่เขาสูงน่ากลัวอย่างมาก

ได้พักที่อาศรมพระบัณฑิตอาสาของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย

อากาศเย็นเฉียบอาศรมหลังเล็กพระ ๖-๗ รูปนอนเต็มพอดี

ได้ยินเสียงน้ำค้างตกใส่หลังคาอาศรมเหมือนฝนตกเริ่มซาเม็ดใหม่ ๆ ก่อไฟลำบากเพราะไม้เปียก

เราอยู่ภาคกลางก็ว่าหนาวแต่คนอยู่บนดอยนั้นพอบ่าย ๆ มันเย็นไปหมดทั้งตัว ไปดูโครงการหลวงที่ดอยอ่านข่างตะวันยังไม่ทันตกดินอากาศเย็นลงวูบ ๆ อย่างรวดเร็วจริง ๆ ตื่นเช้าขึ้นมาก็ก่อไฟผิงกันข้างอาศรมโดยไม่อยากล้างหน้าแปลงฟันกันเลยทีเดียว

พระท่านไปบิณฑิตบาตที่หมู่บ้านอยู่ข้างล่างตอนขากลับอาศรมมีเด็กน้อยชาวกะเหรี่ยงช่วยหิ้วของตามมาส่งพระ

ตัวเล็กแต่สามารถถือของได้ตั้งเยอะโดยขึ้นเขาสูงดูมีกำลังแรงกายแข็งแกร่ง

พระท่านบอกว่าเด็ก ๆ ชอบมาให้พระสอนภาษาไทยภาษาอังกฤษชอบเล่าเรียน ซึ่งเขาขาดโอกาศแต่อยากเรียนรู้และมุ่งมั่นอดทนดี ท่านเปรียบเทียบให้ฟังว่าคนข้างล่าง(เด็ก)ตั้งใจเรียนน้อยกว่าด้วยซ้ำไป

ได้เห็นรอยยิ้มผู้รับของบริจาคแล้วก็มีความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับ นี่ก็เป็นความสุขเล็ก ๆ แต่ประทับใจไม่น้อย

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี