ความเห็น


ฟัง ๆ แล้ว ดูเหมือนว่าผมเป็นคนยวนปนลาว .......ไม่ใช่คนไทย

ความจริงก็มีความเป็นไทยปะปนอยู่บ้างครับ คือว่า ย่าผมก็เป็นคนไทยด้วยเหมือนกัน พ่อผมก็พูดไทย(ปู่เป็นพวน) พูดง่าย ๆ ก็คือว่า ย่าเป็นคนไทยส่วนน้อยที่อยู่ท่ามกลางคนยวน คนพวน คนแง้ว คนลาว คนโซ่งครับ

ย่ามีพื้นเพเป็นคนแถว ๆ สระทะเล /ท่าน้ำอ้อย อ.พยุหะคีรี ท่านมีญาติพี่น้องอยู่แถว ๆ หนองโพ / เนินมะกอก / เขาทอง อ.พยุหะคีรี ....บ้านเก่า/ถิ่นเกิดหลวงพ่อเดิม....... นั่นแหละครับ นอกจากนั้นยังมีญาติอยู่ที่เขาโคกเผ่น (วัดที่พระเจ้าพี่นางเธอฯ ทรงอุปถัมภ์) อ.ท่าตะโก และตำบลสำโรงชัย อ.ไพศาลีอีก

.......ที่เล่าปูพื้นมานี้ เพื่อต้องการอธิบายว่า ถ้อยเสียงสำเนียงไทยของย่ารวมทั้งบรรดาญาติพี่น้องข้างย่านี่...สุดยอดครับ....เหน่อสุด ๆ ยิ่งกว่าไทยหนองบัวอีก.....เหน่อแบบหนองบัวและเหน่อแบบย่าผมนี่ พี่สาวผมพูดได้กันทุกคน เนื่องจากพี่ ๆ คลุกคลี ผูกพันอยู่กับย่า อาเขย อาสะใภ้..ลูกพี่/ลูกน้อง ที่เป็นไทยหนองบัวแล้วก็ออกไปทำไร่อยู่ในดงด้วยกัน (ร่องดู่ หนองไผ่ หนองขาม เขาสูง เขาดิน ทรัพย์ย้อย...หรือว่า...ซับย้อย....ฯลฯ)

เหน่อแบบหนองบัวเนี่ย จะว่าเหมือนสุพรรณบุรี ก็มีคนบอกว่าไม่เหมือนเสียที่เดียว.......ผมเองก็เคยสงสัยเหมือนกันครับ.....ผู้หลักผู้ใหญ่สันนิษฐานว่า...ไทยหนองบัว เป็นไทยโบราณแขนงหนึ่ง (เช่นเดียวกับไทยสำโรงชัย...ซึ่งย่าผมออกเสียงว่า...ซ้ำโหล่งไช...)ถิ่นกำเนิดดั้งเดิมจริง ๆ (เขาว่ากันว่า) น่าจะเป็น....สุโขทัยครับ.......ที่คนพื้นนั้นออกเสียงว่า......ซุโข่ไท.......

ทั้งหมดนี้ เป็นเรื่อของการสันนิษฐาน......ส่วนเรื่องของความเป็นจริงนั้น คงต้องแสวงหา..กูรู....มาตั้งสมมติฐาน และมาค้นหาความจริงกันต่อไปครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี