ความเห็น


สวัสดีครับ

พี่นก..ท่านไพศาลพูดสั้น ๆ แต่ผมคงตีความได้ว่า...หากเราเห็นตัวเองไม่ว่าจะ..เป็นธรรมารมณ์ต่าง ๆ(โลภ โกรธ หลง) อย่างเท่าทัน เห็นให้เร็วขึ้นจะช่วยให้เราพัฒนาตัว้เองได้ดีขึ้น

ยกตัวอย่างเช่น เมื่อก่อนเวลาคนไข้ขอยา..ใจผมจะเริ่มขุ่น และพูดออกไปทันทีแบบไม่คิดว่า "ป้าจะเอาขนมจีบซาลาเปาด้วยไหม?"....เดียวนี้รู้ทันตัวเองว่าขุ่น...พอรู้ทันเท่านั้นละครับ...นิ่งขึ้นเยอะ...มันจะหยุดแค่รู้สึก...แล้วก็ไม่ response เร็วเหมือนก่อน

พอทำบ่อยๆ เรื่องที่เคยจี๊ดก็หายไป...คงจะตรงกับที่พระอาจารย์ปราโมทย์ กล่าวว่า " เราไม่สามารถห้ามความคิดได้ หากแต่เพียงมีสติรับรู้เท่าทันและมองมันเป็นเกิดดับ" ผมเข้าใจประมาณนี้ละครับ

ขอบคุณคุณ สามสักที่แวะมาเยี่ยม

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี